Shloka 3
उद्योगपर्व — विदुरोक्तिः
Dhṛtarāṣṭra Addressed on Sincerity, Hospitality, and Settlement
भगवान् जनार्दन आहुकवंशी क्षत्रियोंक अधिपति तथा समस्त सात्वतों (यादवों)-के अगुआ हैं। उनका हृदय महान् है, पराक्रम भी महान् है तथा वे महान् सत्त्वगुणसे सम्पन्न हैं ।।
bhagavān janārdana āhukavaṁśī kṣatriyāṇām adhipatis tathā samasta-sāttvatānām (yādavānām) agreṇīḥ | mahā-hṛdayo mahā-parākramo mahā-sattva-guṇa-sampannaś ca || sphīta-stho vṛṣṇi-rāṣṭra-stho bhartā goptā ca mādhavaḥ | trayāṇām api lokānāṁ bhagavān prapitāmahaḥ ||
ທ່ານທຣິຕຣາສະຕຣະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະນາຣະດະນະ—ຜູ້ເກີດໃນສາຍອາຫຸກະ—ເປັນອະທິປະຕິໃນຫມູ່ກະສັດກະສັດຕຣິຍະ ແລະເປັນຜູ້ນຳສູງສຸດຂອງສາດຕະວະຕະ (ຍາດະວະ) ທັງປວງ. ພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງຍິ່ງໃຫຍ່, ພຣະວິລະກຳກໍຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄວາມດີອັນສູງສົ່ງ ແລະຄວາມບໍລິສຸດ. ຢູ່ໃນແດນວຣິສນິອັນຮຸ່ງເຮືອງ, ມາທະວະເປັນຜູ້ຫຼ້ຽງດູ ແລະຜູ້ປົກປ້ອງປະຊານັ້ນ; ແລະເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແມ່ນແຕ່ປິຕາມະຫະ, ພຣະອົງຈຶ່ງຖືກນັບຖືເປັນປະປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງສາມ»។
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse frames ideal sovereignty as grounded in magnanimity, valor, and sattva (moral clarity). It presents Kṛṣṇa as the archetypal leader—one who sustains and protects his people while embodying ethical excellence, implying that legitimate power is inseparable from virtue and guardianship.
In Udyoga Parva’s pre-war diplomacy context, Dhṛtarāṣṭra speaks of Kṛṣṇa’s stature—his clan leadership among the Yādavas/Sāttvatas and his cosmic eminence—underscoring why Kṛṣṇa’s counsel and mediation carry exceptional authority in the impending conflict.