Shloka 47
अध्याय ८२ — केशवप्रयाणे निमित्तदर्शनम्
Omens and Reception During Keśava’s Departure
भीष्म द्रोणं कृपं चैव महाराजं च बाह्विकम् | द्रौ्णिंच सोमदत्तं च सर्वाश्ष भरतान् प्रति
bhīṣmaṃ droṇaṃ kṛpaṃ caiva mahārājaṃ ca bāhvīkam | drauṇiṃ ca somadattaṃ ca sarvāṃś ca bharatān prati ||
ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: “(ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າກັບ) ພີສະມະ, ໂດຣນະ, ແລະ ກຣິປະ; ພ້ອມທັງກະສັດ ບາຫລີກ; ອັສວັດຖາມາ ບຸດໂດຣນະ; ແລະ ໂສມະດັດຕະ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາບາຣະຕະທັງປວງ.” ໃນຂະນະນີ້ ຖ້ອຍຄຳຂອງຢຸທິສຖິຣາ ວາງກອບການອ້ອນວອນທີ່ຈະມາ ບໍ່ໃຫ້ເປັນແຕ່ການຕໍ່ຮອງທາງການເມືອງ ແຕ່ເປັນການເອີ້ນຫາຕາມທຳມະ ໄປຫາຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຜູ້ທີ່ອຳນາດແລະມະນະສຳນຶກຂອງເຂົາເປັນແກນກາງໃນການຢັບຢັ້ງຄວາມຮຸນແຮງ.
युधिष्ठिर उवाच
Educational Q&A
Even in the approach to war, dharma requires first appealing to conscience, seniority, and kinship bonds—especially by addressing elders and teachers whose moral authority can avert or limit adharma.
Yudhiṣṭhira enumerates the principal Kuru elders and leaders—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Bāhlīka, Aśvatthāmā, Somadatta, and the wider Bharata clan—indicating those to whom his forthcoming words or appeal are directed in the tense pre-war negotiations of the Udyoga Parva.