Shloka 19
अध्याय ८ — शल्यस्य सत्कारः, वरदानं, पाण्डवसमागमश्च (Śalya’s Reception, the Boon, and Meeting the Pāṇḍavas)
(यथैव पाण्डवास्तुभ्यं तथैव भवते हाहम् । अनुमान्यं च पाल्यं च भक्त च भज मां विभो ।।
vaiśaṃpāyana uvāca | (yathaiva pāṇḍavās tubhyaṃ tathaiva bhavate hāham | anumān̄yaṃ ca pālyaṃ ca bhaktaś ca bhaja māṃ vibho ||) śalya uvāca | evam etan mahārāja yathā vadasi pārthiva | evaṃ dadāmi te prīta evam etad bhaviṣyati || vaiśaṃpāyana uvāca | kṛtam ity abravīc chalyaḥ kim anyat kriyatām iti | kṛtam ity eva gāndhāriḥ pratyuvāca punaḥ punaḥ ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງທີ່ພວກປານດະວະເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ໂອ ພຣະອົງ, ເນື່ອງຈາກຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີ (ພັກຕະ) ຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບ ແລະການຄຸ້ມຄອງ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ໃນອຸ້ມອົງ»។ ຊັລຍະ ຕອບວ່າ: «ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ມະຫາຣາຊາ; ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ, ຄໍາຂອງເຈົ້າຖືກຕ້ອງ. ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ຂ້າພະເຈົ້າປະທານພອນນີ້ໃຫ້; ມັນຈະເປັນດັ່ງນັ້ນ»។ ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ຊັລຍະ ກ່າວວ່າ «ສໍາເລັດແລ້ວ. ຍັງມີຫຍັງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດອີກ?» ໄດ້ຍິນແລ້ວ ດຸຣະໂຍທະນະ ບຸດຂອງຄັນທາຣີ ຕອບຊໍ້າໆວ່າ «ສໍາເລັດແລ້ວ—ທຸກສິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າທ່ານໄດ້ສໍາເລັດໃຫ້» ໂດຍຊີ້ນຳວ່າ ຊັລຍະ ຈະເປັນແມ່ທັບໃຫຍ່ແຫ່ງກອງທັບຂອງລາວ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how loyalty and the language of devotion can be used to claim protection and honor from a powerful patron, and how kingship operates through granting boons that create binding obligations—ethical pressure is created by promises publicly affirmed as ‘kṛtam’ (done).
In the lead-up to war, Duryodhana secures Śalya’s commitment: Śalya agrees to grant what Duryodhana asks, and the exchange is sealed with repeated affirmations that the request is fulfilled—understood as Śalya becoming the leader of Duryodhana’s forces.