Shloka 18
उद्योगपर्व — अध्याय ७७: पुरुषकार–दैवसंयोगः तथा दुष्टमन्त्रपरामर्शस्य राजनैतिक-परिणामः
Human Effort, Contingency, and the Political Effects of Corrupt Counsel
स नाम सम्यग वर्तेत पाण्डवेष्विति माधव । न मे संजायते बुद्धिर्बीजमुप्तमिवोषरे,माधव! वही दुर्योधन अब पाण्डवोंके साथ अच्छा बर्ताव करेगा, ऐसी बात मेरी बुद्धिमें जँच नहीं रही है। उसके साथ संधिका सारा प्रयत्न ऊसरमें बोये हुए बीजकी भाँति व्यर्थ ही है
sa nāma samyag varteta pāṇḍaveṣv iti mādhava | na me sañjāyate buddhir bījam uptam ivoṣare ||
ອາຣະຈຸນກ່າວວ່າ: «ໂອ ມາທະວະ! ຄວາມຄິດວ່າ ດຸຣະໂຍທະນະຈະປະພຶດດີຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ພວກປານດະວະ ບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ. ການພະຍາຍາມເຮັດສັນຕິກັບເຂົາແມ່ນເປົ່າປະໂຫຍດ—ເຫມືອນຫວ່ານເມັດພັນໃນດິນຮ້າງ».
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna expresses ethical realism: peace-making requires a counterpart capable of right conduct. When a person is firmly set against dharma, negotiation becomes fruitless—symbolized by seed wasted on barren ground.
In the lead-up to the Kurukṣetra war, Arjuna speaks to Kṛṣṇa (Mādhava), doubting that Duryodhana will ever treat the Pāṇḍavas justly. He argues that efforts toward a treaty with Duryodhana will not bear results.