Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
विद्याविनयसम्पन्ने ब्राह्मणे गवि हस्तिनि । शुनि चैव श्वपाके च पण्डिता: समदर्शिन: ।।
vidyā-vinaya-sampanne brāhmaṇe gavi hastini | śuni caiva śvapāke ca paṇḍitāḥ sama-darśinaḥ ||
ນັກປັນຍາຍ່ອມເບິ່ງດ້ວຍສາຍຕາອັນເທົ່າທຽມ: ທັງພຣາຫມັນຜູ້ຮຽນຮູ້ແລະຖ່ອມຕົນ, ງົວ, ຊ້າງ, ໝາ, ແລະແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນເນື້ອໝາ. ຈຸດປະສົງທາງຈິດທຳບໍ່ແມ່ນລຶບລ້າງຄວາມແຕກຕ່າງແຫ່ງໜ້າທີ່ ຫຼືຄວາມປະພຶດ, ແຕ່ເພື່ອຮັບຮູ້ອາດຕະຕົນອັນດຽວກັນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ແລະຢັບຢັ້ງຄວາມດູຖູກ, ຄວາມໂຫດຮ້າຍ, ແລະຄວາມລຳເອີຍອັນເກີດຈາກຊັ້ນວັນນະ ຫຼືຊະນິດພັນ.
वायुदेव उवाच
True wisdom expresses itself as sama-darśana—seeing the same inner Self in all beings—thereby curbing pride, hatred, and discrimination, and grounding ethical conduct in compassion and restraint.
The verse is a doctrinal statement rather than a plot event: it presents a standard of the paṇḍita (the truly wise) as one who maintains an equal, non-contemptuous vision across social categories and species, emphasizing inner reality over external status.