Shloka 37
Sainyasaṅgraha and Bhāga-Vyavasthā (Forces Assembled and Rival Allocations) | सैन्यसंग्रह-भागव्यवस्था
पितामहं च द्रोणं च कृप॑ कर्ण च दुर्जयम् । जयद्रथं सोमदत्तम श्चवत्थामानमेव च,तात! पितामह भीष्म, द्रोणाचार्य, कृपाचार्य, दुर्जय वीर कर्ण, जयद्रथ, सोमदत्त तथा अश्वृत्थामा, ये सभी उत्तम तेजस्वी और महान् धनुर्धर हैं। देवताओंसहित इन्द्र भी इन्हें युद्धमें जीत नहीं सकते; फिर पाण्डवोंकी तो बात ही क्या है?
pitāmahaṃ ca droṇaṃ ca kṛpaṃ karṇaṃ ca durjayam | jayadrathaṃ somadattaṃ cāśvatthāmānam eva ca, tāta |
ທຸຣະໂຍທະນະ ກ່າວວ່າ: «ຍັງມີປູ່ເຖົ້າ ພີສະມະ, ໂດຣນະ, ກຣິປະ, ກັນນະຜູ້ຍາກຈະພ່າຍ, ຈະຍະດຣະຖະ, ໂສມະດັດຕະ ແລະ ອັສວັດຖາມາ ອີກດ້ວຍ ພໍ່ເອີຍ. ທຸກຄົນເປັນນັກທະນູຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ມີລັດສະໝີ ແລະກຽດສັກສີ. ແມ່ນແຕ່ອິນທຣະພ້ອມເທວະທັງຫຼາຍ ກໍບໍ່ອາດຊະນະເຂົາໃນສົງຄາມ—ແລ້ວຈະເວົ້າຫຍັງກັບປານດະວະ?»
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how pride and reliance on sheer martial strength can distort judgment. Duryodhana measures success by the presence of famed warriors and assumes victory is guaranteed, overlooking the ethical and strategic complexities of dharma-yuddha and the consequences of adharma-driven ambition.
In the Udyoga Parva’s war-preparation context, Duryodhana enumerates the principal champions on his side—Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa, Karṇa, Jayadratha, Somadatta, and Aśvatthāmā—to reassure an interlocutor and to project confidence that the Pāṇḍavas cannot prevail against such a force.