अपन बछ। ] अति्शशाड< पञ्चपज्चाशत्तमो< ध्याय: धृतराष्ट्रको हर 2 देते हुए दुर्योधनद्वारा अपने उत्कर्ष और [के अपकर्षका वर्णन दुर्योधन उवाच न भेतव्यं महाराज न शोच्या भवता वयम् | समर्था: सम पराज्जेतुं बलिन: समरे विभो,दुर्योधन बोला--महाराज! आप डरें नहीं; आपके द्वारा हमलोग शोक करनेयोग्य नहीं हैं। प्रभो! हम बलवान् और शक्तिशाली हैं तथा समरभूमिमें शत्रुओंको जीतनेकी शक्ति रखते हैं
duryodhana uvāca
na bhetavyaṃ mahārāja na śocyā bhavatā vayam | samarthāḥ samparājjetuṃ balinaḥ samare vibho ||
ທຸຣະໂຢທະນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາກະສັດ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ. ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນເຫດໃຫ້ທ່ານຕ້ອງໂສກເສົ້າ. ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີອໍານາດ, ພວກເຮົາແຂງແຮງ ແລະມີກໍາລັງພໍ ທີ່ຈະຊະນະສັດຕູໃນສະໜາມຮົບ.”
दुर्योधन उवाच
The verse highlights a political-ethical posture common in the Udyoga Parva: reassurance through confidence in strength. It also implicitly reveals Duryodhana’s reliance on power and victory as the basis for calming fear, rather than reflection on dharma or reconciliation.
In the lead-up to war, Duryodhana addresses King Dhṛtarāṣṭra, urging him not to fear or grieve. He asserts that their side is strong and fully capable of defeating opponents in battle.