Shloka 13
अर्जुन-माहात्म्य-चिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Arjuna’s Strategic Supremacy
युगपत् त्रीणि तेजांसि समेतान्यनुशुश्रुम । श्रीकृष्ण और अर्जुन एक रथपर उपस्थित हैं और गाण्डीव धनुषकी प्रत्यंचा चढ़ी हुई है, इस प्रकार ये तीनों तेज एक ही साथ एकत्र हो गये हैं, यह हमारे सुननेमें आया है ।। १२ - नैवास्ति नो धनुस्तादूक् न योद्धा न च सारथि:
yugapat trīṇi tejāṃsi sametāny anuśuśruma | śrīkṛṣṇaḥ arjunaś caika-ratha-pariṣṭhitau gāṇḍīva-dhanuṣaḥ pratyāñcā ca samāropitā | evaṃ trīṇy etāni tejāṃsy ekatra yugapat samāgatānīti naḥ śrutam ||
ທ້າວ ທຣິຕຣາສະຕຣະ ກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າ ຄວາມສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສາມປະການໄດ້ມາຮວມກັນໃນຄາວດຽວ: ພຣະສີກຣິດສະນະ ແລະ ອາຣຈຸນ ຢືນຢູ່ເທິງລົດຮົບຄັນດຽວ ແລະ ຄັນທະນູ “ການດີວ” ຖືກຂຶ້ນສາຍແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ອໍານາດທັງສາມ—ກຣິດສະນະ, ອາຣຈຸນ, ແລະ ການດີວທີ່ພ້ອມຮົບ—ໄດ້ຮວມຢູ່ບ່ອນດຽວ ໃນເວລາດຽວ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ມາຮອດຫູຂອງພວກເຮົາ».
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how dharmic strength is not merely numerical but arises from the convergence of righteous agency (Arjuna), guiding wisdom (Kṛṣṇa), and preparedness/means (the strung Gāṇḍīva). It implicitly warns that when such forces unite, opposition rooted in adharma becomes morally and strategically vulnerable.
Dhṛtarāṣṭra reports what he has heard: Kṛṣṇa and Arjuna are together on one chariot and Arjuna’s bow Gāṇḍīva is already strung. He interprets this as three formidable ‘splendors’ gathered at once, signaling a grave threat to his side.