Shloka 38
कृत्स्नेयं पृथिवी देवी जरासंधेन धीमता । मागधेन्द्रेण बलिना वशे कृत्वा प्रतापिता,परम बुद्धिमान् और बलवान् महाबली मगधराज जरासंधने यह सारी पृथिवी अपने वशमें करके इसे पीड़ा देना प्रारम्भ किया था, परंतु भीमसेनने भगवान् श्रीकृष्णके साथ उसके अन्तः:पुरमें जाकर उस महापराक्रमी नरेशको मार गिराया
kṛtsneyam pṛthivī devī jarāsandhena dhīmatā | māgadhendreṇa balinā vaśe kṛtvā pratāpitā | parama-buddhimān ca balavān mahābalī magadharāja jarāsandhena iyaṃ sarvā pṛthivī sva-vaśaṃ nītvā pīḍayituṃ prārabdhā | kintu bhīmasenena bhagavatā śrīkṛṣṇena sārdham antaḥpure gatvā sa mahāparākramī nareśo nihataḥ |
ທ້າວທຣິຕຣາສະຕຣະກ່າວວ່າ: «ແຜ່ນດິນທັງປວງ ດັ່ງເທວີໜຶ່ງ ຖືກຈະຣາສັນທະ—ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງມາກະທະ ຜູ້ມີປັນຍາແລະກຳລັງ—ນຳໄປຢູ່ໃນອຳນາດ ແລະຖືກກົດຂີ່ໃຫ້ທຸກທໍລະມານ. ແຕ່ພີມະເສນາ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອົງສຣີກຣິດສະນະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນອັນຕະປຸຣະຂອງເຂົາ ແລະປະຫານກະສັດຜູ້ກ້າຫານນັ້ນໃຫ້ລົ້ມລົງ. ຂໍ້ຄວາມນີ້ຕັ້ງຄວາມຕ່າງລະຫວ່າງການຄອງອຳນາດອັນໂຫດຮ້າຍ ແລະການກຳຈັດຜູ້ກົດຂີ່ດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ—ຊີ້ວ່າພະລັງຈະຖືກຕ້ອງກໍ່ຕໍ່ເມື່ອຢູ່ຄຽງຂ້າງທຳມະ»។
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Power and intelligence become ethically meaningful only when aligned with dharma. Jarāsandha’s might is portrayed as oppressive domination of the world, while Bhīma’s force—guided by Kṛṣṇa—functions as the removal of a harmful tyrant, implying that strength is justified when it protects the wider order and relieves suffering.
Dhṛtarāṣṭra recalls how Jarāsandha, the powerful king of Magadha, had subjugated and tormented the earth (the world’s kingdoms). He then notes that Bhīma, together with Kṛṣṇa, entered Jarāsandha’s inner palace and killed him, ending his oppressive rule.