Shloka 68
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
इन्द्रो वा ते हरिमान् वज़हस्त: पुरस्ताद् यातु समरे5रीन् विनिध्नन् । सुग्रीवयुक्तेन रथेन वा ते पश्चात् कृष्णो रक्षतु वासुदेव:
sañjaya uvāca | indro vā te harimān vajrahastaḥ purastād yātu samare 'rīn vinighnan | sugrīvayuktena rathena vā te paścāt kṛṣṇo rakṣatu vāsudevaḥ |
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: «ຈະໃຫ້ອິນທຣະ—ຜູ້ຂີ່ມ້າສີທອງ ຖືວັດຊະຣະ—ໄປນຳໜ້າເຈົ້າໃນສົງຄາມ ຟັນຟາດສັດຕູໃຫ້ລົ້ມລົງ; ຫຼືຈະໃຫ້ກຣິດສະນະ ວາສຸເທວະ ນັ່ງລົດສົງຄາມທີ່ຜູກດ້ວຍມ້າໄວ ຄຸ້ມຄອງເຈົ້າຈາກຂ້າງຫຼັງ»។ ຂໍ້ນີ້ຊີ້ເຖິງທາງເລືອກໃນສົງຄາມ: ຈະພຶ່ງພາພະລັງທິບທີ່ທຳລາຍສັດຕູຢູ່ດ້ານໜ້າ ຫຼືຈະໄວ້ໃຈການຄຸ້ມຄອງຂອງກຣິດສະນະ—ບອກວ່າຊັຍຊະນະບໍ່ແມ່ນແຕ່ກຳລັງ ແຕ່ແມ່ນການສອດຄ່ອງກັບທຳມະ ແລະການອຸປະຖຳຂອງທິບພະ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that in a righteous but difficult war, one may seek overwhelming power (Indra destroying foes) or the steadier safeguard of Kṛṣṇa’s protection; ethically, it points to victory grounded in dharma and divine-aligned guidance rather than mere aggression.
Sañjaya reports a message presenting a choice of divine support for the coming battle: Indra could lead from the front annihilating enemies, or Kṛṣṇa Vāsudeva could protect from behind while the warrior advances—underscoring the gravity of the impending conflict.