Shloka 4
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
उभौ च देवौ पृथिवीं दिवं च दिश: शुक्रो भुवनं बिभर्ति । तस्माद् दिश: सरितश्न स्रवन्ति तस्मात् समुद्रा विहिता महान्ता: । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्
ubhau ca devau pṛthivīṃ divaṃ ca diśaḥ śukro bhuvanaṃ bibharti | tasmād diśaḥ saritaś ca sravanti tasmāt samudrā vihitā mahāntaḥ | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanam |
ສານັດສຸຊາຕະ ປະກາດວ່າ ພຣະພຣະມັນອັນບໍລິສຸດ ແລະ ສະຫວ່າງໄສ ແຕ່ພຽງອົງດຽວ ເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນທັງອຳນາດເທວະທັງສອງ ພ້ອມດ້ວຍແຜ່ນດິນ ແລະ ຟ້າ ທິດທັງປວງ ແລະ ລະບຽບໂລກທັງມວນ. ຈາກພຣະສູງສຸດນັ້ນ ທິດທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນ; ຈາກນັ້ນ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼອອກ; ຈາກນັ້ນ ມະຫາສະໝຸດໃຫຍ່ໆ ຖືກສ້າງຕັ້ງ. ຍົກຄີທັງຫຼາຍ ໂດຍວິໄນພາຍໃນ ແລະ ປັນຍາເຫັນແຈ້ງ ໄດ້ເຫັນພຣະອົງນິລັນດອນນັ້ນໂດຍກົງ. ຄຳສອນນີ້ວາງຕົ້ນກຳເນີດແຫ່ງລະບຽບຈັກກະວານໄວ້ໃນຄວາມເປັນຈິງອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍອົງດຽວ ແລະ ເຊີນໃຫ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິເວກທາງວິນຍານ ບໍ່ໃຫ້ຫຼົງພອງໃນອຳນາດ ຫຼື ຕິດພັນຜົນອັນຊົ່ວຄາວ.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
All cosmic structures—earth and heaven, directions, rivers, and oceans—depend upon and arise from the one pure, eternal Brahman. True knowledge is not merely conceptual: yogins can directly realize (prapaśyanti) that eternal Lord through disciplined insight.
In the Sanatsujātīya section of the Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs on the highest reality. Here he emphasizes Brahman as the sustainer and source of the cosmos, shifting attention from worldly power and impending conflict to spiritual realization and the foundation of dharma.