Shloka 4
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
सनत्युजात उवाच नैनं सामान्यूचो वापि न यजूंष्यविचक्षणम् । त्रायन्ते कर्मण: पापाजन्न ते मिथ्या ब्रवीम्यहम्,सनत्सुजातने कहा--राजन्! मैं तुमसे असत्य नहीं कहता; ऋक्ू, साम अथवा यजुर्वेद कोई भी पाप करनेवाले अज्ञानीकी उसके पापकर्मसे रक्षा नहीं करते
sanatsujāta uvāca | nainaṃ sāmāny uco vāpi na yajūṃṣy avicakṣaṇam | trāyante karmaṇaḥ pāpāj jan te mithyā bravīmy aham ||
ສະນັດສຸຈາຕ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເວົ້າຄຳມຸສາ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນບົດສາມັນ, ບົດຣິກ, ຫຼືສູດຢະຊຸສ—ກໍບໍ່ອາດປົກປ້ອງຄົນທີ່ຂາດປັນຍາ ຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກກຳຂອງຕົນໄດ້. ການສວດທ່ອງອັນສັກສິດ ຫາກຂາດການຮູ້ແຈ້ງແລະຄວາມປະພຶດຊອບ ຍ່ອມບໍ່ຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນຈາກຜົນແຫ່ງການຜິດ»។
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Vedic hymns and ritual formulas, by themselves, do not absolve a person of the consequences of sinful actions; without discernment and righteous conduct, learning and recitation cannot ‘save’ one from karma.
Sanatsujāta is instructing the king in moral and spiritual matters, emphasizing that mere scriptural recitation or ritual knowledge is insufficient if one continues wrongful deeds; ethical transformation is required.