Shloka 33
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
यथा स्वं वान्तमश्नाति शवा वै नित्यमभूतये । एवं ते वान्तमश्रन्ति स्ववीर्यस्योपसेवनात्
yathā svaṃ vāntam aśnāti śvā vai nityam abhūtaye | evaṃ te vāntam aśnanti svavīryasyopasevanāt ||
ສນັດສຸຊາຕະ ກ່າວວ່າ: «ເຫມືອນຫມາທີ່ເພື່ອຄວາມພິນາດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ກິນອາເມັນຂອງຕົນເອງ, ຄົນທີ່ດໍາລົງຊີວິດໂດຍອວດອ້າງ ‘ພະລັງ’ ຂອງຕົນ (ສະຖານະ ແລະ ອໍານາດທາງຈິດ) ກໍເຫມືອນກິນຂອງທີ່ເປັນດັ່ງອາເມັນ. ເມື່ອເຮັດການອວດອ້າງນັ້ນເປັນອາຊີບ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕົກຕໍ່າລົງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ»។
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
One should not turn spiritual status, learning, or personal influence into a tool for livelihood through show and exploitation; such self-serving display leads to moral and spiritual decline.
In Sanatsujāta’s instruction (within Udyoga Parva), he uses a stark metaphor—like a dog eating its own vomit—to condemn those who repeatedly fall back into degrading conduct by living off the exhibition of their supposed power or sanctity.