Shloka 7
अध्याय ३९: विदुरेण धृतराष्ट्राय नीत्युपदेशः
Timely Counsel, Association, and Kin-Duty
सुख चाहनेवालेको विद्या कहाँसे मिले? विद्या चाहनेवालेके लिये सुख नहीं है; सुखकी चाह हो तो विद्याको छोड़े और विद्या चाहे तो सुखका त्याग करे ।। नाग्निस्तृप्पति काष्ठानां नापगानां महोदधि: । नानतकः सर्वभूतानां न पुंसां वामलोचना,ईंधनसे आगकी, नदियोंसे समुद्रकी, समस्त प्राणियोंसे मृत्युकी और पुरुषोंसे कुलटा सत्रीकी कभी तृप्ति नहीं होती
sukhaṁ cāhanevāle ko vidyā kahāṁ se mile? vidyā cāhanevāle ke liye sukha nahīṁ hai; sukha kī cāha ho to vidyā ko chhoṛe aura vidyā cāhe to sukha kā tyāga kare. nāgnis tṛpyati kāṣṭhānāṁ nāpagānāṁ mahodadhiḥ | nāntakaḥ sarvabhūtānāṁ na puṁsāṁ vāmalocanā ||
ວິດູຣະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ທີ່ຫາຄວາມສະບາຍບໍ່ອາດໄດ້ວິຊາແທ້; ຜູ້ທີ່ຫາວິຊາກໍບໍ່ອາດຍຶດຄວາມສະບາຍ. ຖ້າປາຖະໜາຄວາມສຸກ ຈົ່ງລະການໄລ່ຫາວິຊາ; ຖ້າປາຖະໜາວິຊາ ຈົ່ງລະຄວາມສຸກ. ເພາະໄຟບໍ່ເຄີຍອີ່ມດ້ວຍເຊື້ອໄຟ; ມະຫາສະໝຸດບໍ່ເຄີຍອີ່ມດ້ວຍແມ່ນ້ໍາ; ຄວາມຕາຍບໍ່ເຄີຍອີ່ມດ້ວຍສັດມີຊີວິດ; ແລະຍິງຫຼິ້ນຊູ້ບໍ່ເຄີຍອີ່ມດ້ວຍຊາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມຢາກ—ເມື່ອຖືກປະຄອງ—ຍິ່ງເຕີບໃຫຍ່ ແລະປັນຍາຕ້ອງການການສຳລວມ»។
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura teaches that the pursuit of true learning requires giving up indulgent comfort, because desire is inherently insatiable. The metaphors (fire/fuel, ocean/rivers, death/living beings) illustrate that feeding craving only increases it; therefore one must choose discipline and restraint to attain wisdom.
In Udyoga Parva, Vidura offers moral and political counsel during the tense pre-war negotiations. Here he delivers a compact piece of nīti (ethical instruction), warning that unchecked appetite—whether for pleasure, consumption, or sensuality—does not reach contentment, and urging a deliberate choice for knowledge and self-mastery.