Shloka 4
अध्याय ३९: विदुरेण धृतराष्ट्राय नीत्युपदेशः
Timely Counsel, Association, and Kin-Duty
झूठ बोलकर उन्नति करना, राजाके पासतक चुगली करना, गुरुजनपर भी झूठा दोषारोपण करनेका आग्रह करना--ये तीन कार्य ब्रह्महत्याके समान हैं ।। असूयैकपदं मृत्युरतिवाद: श्रियो वध: । अशुश्रूषा त्वरा श्लाघा विद्याया: शत्रवस्त्रय:
asūyaikapadaṁ mṛtyur ativādaḥ śriyo vadhaḥ | aśuśrūṣā tvarā ślāghā vidyāyāḥ śatravas trayaḥ ||
ວິດູຣະສອນວ່າ: ການໄດ້ຄວາມກ້າວໜ້າດ້ວຍຄຳຕົວະ, ການນິນທາສ່ອງສຽດໃຫ້ໄປຮອດພະຣາຊາ, ແລະການດື້ດຶນຈະໃຫ້ກ່າວໂທດອາຈານດ້ວຍຄວາມບໍ່ຈິງ—ສາມຢ່າງນີ້ເທົ່າກັບບາບຂ້າພຣາຫມັນ. ອີກທັງ ຄວາມຊົ່ວໃນໃຈກໍທຳລາຍຄົນໄດ້ເທົ່າກັບຄວາມຮຸນແຮງ: ກ້າວດຽວເຂົ້າສູ່ຄວາມອິດສາ ແມ່ນກ້າວໄປຫາຄວາມຕາຍ; ການເວົ້າຫຼາຍເກີນຄວນທຳລາຍຄວາມຮັ່ງມີ; ແລະສັດຕູຂອງວິຊາສາມປະການຄື ບໍ່ຮັບໃຊ້ແລະບໍ່ຟັງຜູ້ເຖົ້າຜູ້ໃຫຍ່, ຄວາມຮີບຮ້ອນ, ແລະການຍົກຍ້ອງຕົນເອງ.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Guard the mind and speech: envy leads to ruin, excessive talk destroys prosperity, and learning is obstructed by not serving/listening to elders, by impatient haste, and by self-praise.
In Udyoga Parva, as tensions rise before the Kurukṣetra war, Vidura offers moral and practical counsel (nīti) to restrain harmful tendencies that corrode judgment, relationships, and the capacity to learn from wise guidance.