Shloka 11
अध्याय ३९: विदुरेण धृतराष्ट्राय नीत्युपदेशः
Timely Counsel, Association, and Kin-Duty
भारत! मनुजीने कहा है कि देवता, ब्राह्मण तथा अतिथियोंकी पूजाके लिये बकरी, बैल, चन्दन, वीणा, दर्पण, मधु, घी, जल, ताँबेके बर्तन, शंख, शालग्राम और गोरोचन--ये सब वस्तुएँ घरपर रखनी चाहिये
bhārata! manunā uktam—devatā-brāhmaṇa-atithi-pūjārthaṃ gṛhe 'vaśyaṃ dhārayet: ajam, vṛṣabham, candanam, vīṇām, darpaṇam, madhu, ghṛtam, jalam, tāmra-pātrāṇi, śaṅkham, śālagrāmam, gorocanam ca.
ວິດູຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ສືບສາຍພະຣະຕະ! ມະນູໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າ ເພື່ອການບູຊາແລະການໃຫ້ກຽດແກ່ເທວະດາ, ພຣາຫມະນ, ແລະແຂກໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຄວນເກັບຮັກສາຂອງຈໍາເປັນໄວ້ໃນເຮືອນ—ເຊັ່ນ ແບ້ແລະງົວຜູ້, ໄມ້ຈັນ, ວີນາ (ເຄື່ອງດົນຕີ), ກະຈົກ, ນ້ໍາເຜິ້ງ, ກີ (ເນີຍໃສ), ນ້ໍາ, ພາຊະນະທອງແດງ, ຫອຍສັງຂ໌, ຫີນສາລະຄຣາມ ແລະ ໂກໂຣຈະນາ. ຂອງເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍຄ້ຳຈຸນການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ການຕ້ອນຮັບແຂກ, ແລະຊີວິດເຮືອນທີ່ມີວິໄນອັນຮັກສາທຳ»។
विदुर उवाच
Educational Q&A
A dharmic household should be prepared for worship and hospitality. Keeping basic ritual and offering materials ready enables timely honoring of deities, Brahmins, and guests—an ethical discipline that sustains social and spiritual order.
In Vidura’s counsel during the Udyoga Parva, he cites Manu’s authority to instruct the Kuru elder on proper household conduct—emphasizing readiness to perform pūjā and to receive guests with due honor.