Shloka 19
उद्योगपर्व — विदुरनीतिः (Adhyāya 37): आयुःक्षयहेतवः, नीतिसूत्राणि, बलभेदाः, पाण्डव-विग्रहदोषदर्शनम्
अपण्डितो वापि सुहृत् पण्डितो वाप्यनात्मवान् | भारत! जो मित्र न हो, मित्र होनेपर भी पण्डित न हो, पण्डित होनेपर भी जिसका मन वशमें न हो, वह अपनी गुप्त मन्त्रणा जाननेके योग्य नहीं है ।।
apaṇḍito vāpi suhṛt paṇḍito vāpy anātmavān | bhārata! yo mitra na ho, mitra bhūtvāpi yo na paṇḍitaḥ, paṇḍito bhūtvāpi yasya mano na vaśe, sa svaguhya-mantraṇā-jñāne na yogyas tiṣṭhati || nāparīkṣya mahīpālaḥ kuryāt sacivam ātmanaḥ ||
ວິດູຣະເຕືອນພຣະບາຣະຕະ (ທຣິຕຣາສະຕຣະ) ວ່າ ກະສັດບໍ່ຄວນມອບຄຳປຶກສາລັບຂອງຕົນໃຫ້ໃຜກໍໄດ້: ບໍ່ຄວນໃຫ້ຄົນບໍ່ຮູ້ປັນຍາ ແມ່ນຈະສະໜິດສະໜົມກໍຕາມ; ບໍ່ຄວນໃຫ້ຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າເພື່ອນ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເພື່ອນແທ້; ບໍ່ຄວນໃຫ້ຜູ້ຂາດວິຊາ ແມ່ນຈະໃກ້ຊິດກໍຕາມ; ແລະແມ່ນຜູ້ຮູ້ກໍບໍ່ຄວນ ຖ້າບໍ່ມີການຄອບຄຸມຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ກະສັດຄວນແຕ່ງຕັ້ງອຳມາດຫຼັງຈາກການທົດສອບຢ່າງລະອຽດ—ເພາະຄວາມປອດໄພຂອງຄຳປຶກສາ ແມ່ນຄວາມປອດໄພຂອງອານາຈັກ.
विदुर उवाच