Shloka 68
Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
अव्याधिजं कटुकं शीर्षरोगि पापानुबन्धं परुषं तीक्षणमुष्णम् । सतां पेयं यन्न पिबन्त्यसन्तो मन्युं महाराज पिब प्रशाम्य,महाराज! जो बिना रोगके उत्पन्न, कड़वा, सिरमें दर्द पैदा करनेवाला, पापसे सम्बद्ध, कठोर, तीखा और गरम है, जो सज्जनोंद्वारा पान करनेयोग्य है और जिसे दुर्जन नहीं पी सकते--उस क्रोधको आप पी जाइये और शान्त होइये
avyādhijaṁ kaṭukaṁ śīrṣarogi pāpānubandhaṁ paruṣaṁ tīkṣṇam uṣṇam | satāṁ peyaṁ yan na pibanty asanto manyuṁ mahārāja piba praśāmya ||
ວິດູຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະມະຫາກະສັດ, ຂໍໃຫ້ພະອົງດື່ມແລະກືນຄວາມໂກດນັ້ນເຂົ້າໄປ—ມັນເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ໄດ້ມາຈາກໂລກກາຍ, ແຕ່ຂົມ, ເຮັດໃຫ້ເຈັບຫົວ, ຜູກພັນກັບບາບ, ແຂງກະດ້າງ, ແຫຼມຄົມ ແລະ ຮ້ອນ. ມັນເປັນນ້ຳດື່ມທີ່ຄົນດີຄວນດື່ມ ແລະ ຄົນຊົ່ວດື່ມບໍ່ໄດ້. ຂໍໃຫ້ພະອົງກັກມັນໄວ້ໃນໃຈ ແລະ ສະງົບລົງ»។
विदुर उवाच
Educational Q&A
Anger is inherently bitter and harmful, leading to sinful consequences; the virtuous ‘drink’ it by absorbing and restraining it within themselves rather than letting it spill out as harsh speech or action. True nobility is shown by pacifying wrath and returning to calm judgment.
In Udyoga Parva, Vidura counsels the king (Dhṛtarāṣṭra) amid escalating conflict. He urges the king to restrain his wrath and regain composure, using the striking metaphor of anger as a burning, bitter potion that only the good can swallow.