Shloka 8
Udyoga-parva Adhyāya 34 — Vidura’s Counsel on Deliberation, Speech-Discipline, and Dharmic Kingship
केशिन्युवाच किं ब्राह्मणा: स्विच्छेयांसो दितिजा: स्विद् विरोचन । अथ केन सम पर्यड्कं सुधन््वा नाधिरोहति,केशिनी बोली--विरोचन! ब्राह्मण श्रेष्ठ होते हैं या दैत्य? यदि ब्राह्मण श्रेष्ठ होते हैं तो सुधन्वा ब्राह्मण ही मेरी शय्यापर क्यों न बैठे? अर्थात् मैं सुधन्वासे ही विवाह क्यों न करूँ?
keśiny uvāca kiṁ brāhmaṇāḥ svic chreyāṁso ditijāḥ svid virocana | atha kena sama paryaṅkaṁ sudhanvā nādhirohati ||
ເກສິນີກ່າວວ່າ: “ວິໂຣຈະນະ, ໃຜກັນແນ່ທີ່ສູງສົ່ງກວ່າ—ພຣາຫມັນ ຫຼື ພວກໄດຕະຍະຜູ້ເກີດຈາກດິຕິ? ຖ້າພຣາຫມັນສູງສົ່ງກວ່າ ເປັນຫຍັງ ສຸທັນວາ ຜູ້ເປັນພຣາຫມັນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງບນຕຽງດຽວກັນກັບເຈົ້າ? ກ່າວອີກຢ່າງ—ເປັນຫຍັງຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ຄວນເລືອກສຸທັນວາເປັນສາມີ?”
विदुर उवाच
Educational Q&A
The verse probes the ethical basis of social superiority: if Brahminhood is acknowledged as higher due to learning and dharma, then denying a worthy Brahmin equal honor is inconsistent. It highlights that status claims must align with conduct and fairness.
Keśinī challenges Virocana with a pointed question about who is superior—Brahmins or Daityas—and uses the issue of seating/bed honor (the shared couch) to argue that if Brahmins are superior, Sudhanvā should not be treated as inferior; she implies her preference to marry Sudhanvā.