Udyoga-parva Adhyāya 34 — Vidura’s Counsel on Deliberation, Speech-Discipline, and Dharmic Kingship
दुर्योधनेड5थ शकुनौ मूढे दुःशासने तथा । कर्णे चैश्वर्यमाधाय कथं त्वं भूतिमिच्छसि,राजन! अब आप दुर्योधन, शकुनि, मूर्ख दुःशासन तथा कर्णपर राज्यका भार रखकर उन्नति कैसे चाहते हैं?
duryodhane’tha śakunau mūḍhe duḥśāsane tathā | karṇe caiśvaryam ādhāya kathaṁ tvaṁ bhūtim icchasi, rājan ||
ວິດູຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອທ່ານໄດ້ມອບອຳນາດແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ ແລະຄວາມຮັ່ງມີໃຫ້ແກ່ ດຸຣະໂຢທະນະ, ຊະກຸນິ, ດຸຫະສາສະນະຜູ້ໂງ່, ແລະ ກັນນະ—ທ່ານຈະຫວັງຄວາມຜາສຸກແທ້ ແລະຄວາມເຈີຣິນໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອອຳນາດຢູ່ໃນມືຄົນອະທຳ ແລະຄົນຫຼົງ, ການຮຸ່ງເຮືອງຂອງອານາຈັກຍ່ອມເປັນໄປບໍ່ໄດ້; ຄວາມຕົກຕ່ຳຈະຕາມມາເປັນຜົນແຫ່ງທຳ.
विदुर उवाच
Prosperity and stability depend on righteous governance. If a king entrusts power to arrogant, deceitful, or deluded agents, the state cannot attain true welfare; adharma in leadership inevitably produces decline.
In the Udyoga Parva, Vidura counsels King Dhritarashtra during the tense pre-war negotiations. He warns that Dhritarashtra’s reliance on Duryodhana and his circle (Shakuni, Duhshasana, Karna) makes any hope of the kingdom’s flourishing unrealistic, because their conduct drives the realm toward ruin and war.