Shloka 96
Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
अष्टाविमानि हर्षस्य नवनीतानि भारत | वर्तमानानि दृश्यन्ते तान्येव स्वसुखान्यपि,भारत! मित्रोंसे समागम, अधिक धनकी प्राप्ति, पुत्रका आलिंगन, मैथुनमें संलग्न होना, समयपर प्रिय वचन बोलना, अपने वर्गके लोगोंमें उन्नति, अभीष्ट वस्तुकी प्राप्ति और जनसमाजमें सम्मान--ये आठ हर्षके सार दिखायी देते हैं और ये ही अपने लौकिक सुखके भी साधन होते हैं
aṣṭāv imāni harṣasya navanītāni bhārata | vartamānāni dṛśyante tāny eva svasukhāny api bhārata ||
ວິດູຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພາຣະຕະ! ໃນໂລກນີ້ ມີສິ່ງ 8 ປະການທີ່ເຫັນວ່າເປັນ ‘ເນີຍ’ ອັນເປັນສານະສໍາຄັນຂອງຄວາມຍິນດີ; ແລະສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເອງກໍເປັນເຄື່ອງຫຼ້ຽງສຸກລາວະກິກຂອງມະນຸດ: ການພົບປະມິດສະຫາຍ, ການໄດ້ຮັບຊັບສິນຫຼາຍຂຶ້ນ, ການກອດລູກຊາຍ, ການຮ່ວມສຳພັນທາງເພດ, ການເວົ້າຄໍາທີ່ໄພເພາະໃນເວລາອັນຄວນ, ຄວາມກ້າວໜ້າໃນກຸ່ມຂອງຕົນ, ການໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ, ແລະການໄດ້ຮັບກຽດສັກສີໃນສັງຄົມມະນຸດ.”
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura identifies eight commonly observed sources of joy and notes that they also function as practical means to worldly happiness—highlighting how social bonds, family affection, measured pleasure, timely kind speech, and public esteem shape human well-being.
In the Udyoga Parva, Vidura is counseling the Kuru elder (addressed as ‘Bhārata’) with ethical and pragmatic reflections; here he lists the principal worldly factors that people experience as the ‘essence’ of joy.