Shloka 116
Udyoga-parva Adhyāya 3 — Sātyaki on Inner Disposition, Legitimacy, and Coercive Readiness
न व्यवस्यन्ति पाण्डूनां प्रदातुं पैतृक वसु । वे भीष्म, द्रोण और विदुरके बहुत अनुनय-विनय करनेपर भी पाण्डवोंको उनका पैतृक धन वापस देनेका निश्चय अथवा प्रयास नहीं कर रहे हैं
na vyavasyanti pāṇḍūnāṃ pradātuṃ paitṛkaṃ vasu |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາບໍ່ຕັດສິນໃຈຈະຄືນຊັບສິນມໍລະດົກຂອງປານດະວະ. ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກການອ້ອນວອນຢ່າງຈິງໃຈ ແລະຄຳແນະນຳເພື່ອປະນີປະນອມ—ໂດຍພີສະມະ, ໂດຣນະ, ແລະວິທຸຣະ—ພວກເຂົາກໍບໍ່ທັງຕັດສິນໃຈ ແລະບໍ່ທັງພະຍາຍາມຈະຄືນໃຫ້ປານດະວະສິ່ງທີ່ເປັນສິດຂອງເຂົາ; ນີ້ເປັນການປະຕິເສດຄວາມຍຸດຕິທຳຢ່າງຈົ່ງໃຈ ທີ່ຜັກດັນອານາຈັກໄປສູ່ຄວາມຂັດແຍ້ງ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Refusing to restore another’s rightful inheritance—despite wise elders urging reconciliation—signals adharma: it violates justice, undermines legitimate order, and makes violence more likely. Ethical governance requires honoring rightful claims and heeding principled counsel.
In the lead-up to war, the Kaurava side remains unwilling to return the Pāṇḍavas’ ancestral share. Even the persuasive efforts of respected elders—Bhīṣma, Droṇa, and Vidura—fail to move them toward a decision or concrete action of restitution.