Shloka 36
अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
या नः स्नुषा: संजय वेत्थ तत्र प्राप्ता: कुलेभ्यश्व गुणोपपन्ना: । प्रजावत्यो ब्रूहि समेत्य ताश्न युधिष्ठिरो वो$भ्यवदत् प्रसन्न:,संजय! तुम वहाँ उन स्त्रियोंको भी जानते हो, जो हमारी पुत्रवधुएँ लगती हैं, जो उत्तम कुलोंसे आयी हैं तथा सर्वगुणसम्पन्न और संतानवती हैं। वहाँ जाकर उनसे कहना --“बहुओ! युधिष्छिर प्रसन्न होकर तुमलोगों-का कुशल-समाचार पूछते थे”
yā naḥ snuṣāḥ sañjaya vettha tatra prāptāḥ kulebhyaś ca guṇopapannāḥ | prajāvatyo brūhi sametya tāś ca yudhiṣṭhiro vo 'bhyavadat prasannaḥ ||
ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: «ສັນຈະຍາ, ເຈົ້າກໍຮູ້ຈັກນາງທັງຫລາຍທີ່ເປັນລູກສະໄພຂອງພວກເຮົາ—ຜູ້ມາຈາກຕະກູນສູງສົງ, ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນດີ ແລະເປັນແມ່ຂອງລູກ. ຈົ່ງໄປພົບນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຖ່າຍທອດຂໍ້ຄວາມນີ້: ‘ຢຸທິສຖິຣາ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະເມດຕາ ສອບຖາມຄວາມສຸກສະບາຍຂອງພວກເຈົ້າ’»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even amid political crisis, Yudhiṣṭhira upholds dharma through respectful speech and familial responsibility—ensuring that women of the household are acknowledged, greeted, and reassured. The verse highlights ethical kingship expressed as courtesy, care, and social propriety.
Yudhiṣṭhira instructs Sañjaya to go and meet the Pandavas’ daughters-in-law—women from noble lineages, virtuous and with children—and to convey Yudhiṣṭhira’s gracious inquiry about their welfare, maintaining bonds and decorum during the tense pre-war period.