Shloka 17
उद्योगपर्व — अध्याय २५: संजयदूतवाक्यम्
Sañjaya’s Envoy-Speech on Peace
क्षत्तुर्यदा नान्ववर्तन्त बुद्धि कृच्छूं कुरून् सूत तदाभ्याजगाम । यावत् प्रज्ञामन्ववर्तन्त तस्य तावत् तेषां राष्ट्रवृद्धिर्ब भूव,सूत! जबतक कौरव विदुरजीकी बुद्धिके अनुसार बर्ताव करते और चलते थे, तबतक सदा उनके राष्ट्रकी वृद्धि ही होती रही। जबसे उन्होंने विदुरजीसे सलाह लेना छोड़ दिया, तभीसे उनपर विपत्ति आ पड़ी है
kṣattur yadā nānvavartanta buddhiṃ kṛcchūṃ kurūn sūta tadābhyājagāma | yāvat prajñām anvavartanta tasya tāvat teṣāṃ rāṣṭravṛddhir babhūva, sūta |
ສັນຊະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ, ເມື່ອຊາວກູຣຸຢຸດຕິດຕາມຄໍາແນະນໍາອັນຮອບຄອບຂອງຂັດຕຣະ (ວິດຸຣະ) ຄວາມລໍາບາກກໍເຂົ້າມາຫາພວກເຂົາ. ຕາມທີ່ພວກເຂົາປະພຶດຕາມປັນຍາຂອງລາວ ອານາຈັກຂອງພວກເຂົາກໍເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ; ແຕ່ທັນທີທີ່ພວກເຂົາລະທິ້ງຄໍາຂອງລາວ ຄວາມວິບັດກໍເລີ່ມຄອບງໍາ.
संजय उवाच
Educational Q&A
A kingdom thrives when rulers heed wise, dharmic counsel; rejecting sound judgment—especially from a proven advisor like Vidura—invites decline and suffering. Ethical governance is shown as inseparable from practical prosperity.
Sañjaya addresses the Sūta and reflects on the Kurus’ change in conduct: while they followed Vidura’s counsel, their realm prospered; once they stopped listening to him, adversity began to befall them, foreshadowing the coming catastrophe.