Shloka 8
अध्याय 24 — संजयस्य शमोपदेशः
Sanjaya’s Counsel Toward Conciliation
ते वै धन्या यै: कृतं ज्ञातिकार्य ते वै पुत्रा: सुह्ददो बान्धवाश्व । उपक्रुष्टं जीवितं संत्यजेयु- रत: कुरूणां नियतो वैभव: स्यात्,जिन्होंने जाति और कुटुम्बके हितकर कार्योका साधन किया है, वे धन्य हैं। वे ही पुत्र, मित्र तथा बान्धव कहलानेयोग्य हैं। कौरवोंको चाहिये कि वे निन्दित जीवनका परित्याग कर दें, जिससे कौरवकुलका अभ्युदय अवश्यम्भावी हो
te vai dhanyā yaiḥ kṛtaṃ jñātikāryaṃ te vai putrāḥ suhṛdo bāndhavāś ca | upakruṣṭaṃ jīvitaṃ saṃtyajeyur ataḥ kurūṇāṃ niyato vaibhavaḥ syāt ||
ສັນຊະຍະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີວາສະນາ. ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຄວນໄດ້ຊື່ວ່າ ລູກ, ມິດຜູ້ຫວັງດີ, ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ. ຂໍໃຫ້ຊາວກຸຣຸລະທິ້ມຊີວິດທີ່ກາຍເປັນທີ່ຕິຕຽນ; ແລ້ວຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະການຍົກຍ້ອງຂອງວົງກຸຣຸຈະຕາມມາແນ່ນອນ.
संजय उवाच
Educational Q&A
True worth as a son, friend, or relative is measured by fulfilling one’s obligations to one’s kin and upholding family honor; abandoning a morally censured way of life is presented as the condition for the assured flourishing of the Kuru line.
Sañjaya delivers a moral-political reflection aimed at the Kurus: he praises those who act for the welfare of their relatives and urges the Kuru side to renounce a disgraceful course of living, implying that such ethical correction will secure the dynasty’s prosperity.