Adhyāya 195 — Arjuna’s Capability and Restraint Regarding Divyāstras
Udyoga Parva
अन्वयातां तदा मध्ये वासुदेवधनंजयौ । बीचके दलमें राजाने विराट
Vaiśampāyana uvāca | anvayātāṁ tadā madhye vāsudeva-dhanañjayau | bīcake dala-madhye rājānaṁ virāṭaṁ jayatsenaṁ tathā pāñcāla-deśīyaṁ mahā-rathiṁ yudhāmanyuṁ ca uttamaujasaṁ ca nyadhāt | gadā-dhanur-dharau etau vīrau mahā-parākramau manasvinau ca | tadā teṣāṁ sarveṣāṁ madhya-bhāge bhagavān śrīkṛṣṇaḥ arjunaś ca senāyāḥ pṛṣṭhataḥ pṛṣṭhataḥ yayatuḥ |
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ວາສຸເທວະ (ພຣະກຣິດສະນະ) ແລະ ທະນັນຊະຍະ (ອາຣະຈຸນ) ເຄື່ອນໄປຕາມກາງຂະບວນ. ໃນສ່ວນກາງຂອງກອງທັບ ໄດ້ຈັດໃຫ້ມີ ກະສັດວິຣາຕ, ຈະຍັດເສນ ແລະ ມະຫາຣະຖີແຫ່ງປານຈາລະ ຢຸທາມັນຍຸ ກັບ ອຸດຕະມະອໍຊະ. ວີລະບຸລຸດທັງສອງນັ້ນ ຖືຄອນກະບອງ (ຄະທາ) ແລະ ຄັນທະນູໃນມື ມີພະລັງກ້າຫານ ແລະ ໃຈແນ່ວແນ່. ໃນເວລານັ້ນ ທ່າມກາງພວກເຂົາທັງປວງ ພຣະສຣີກຣິດສະນະ ແລະ ອາຣະຈຸນ ໄດ້ເຄື່ອນໄປຕາມຫຼັງກອງທັບ.
वैशम्पायन उवाच
Even in a war narrative, the verse highlights disciplined order and responsible leadership: key protectors and commanders are placed centrally, while Kṛṣṇa and Arjuna move in a controlled position relative to the army, suggesting strategy guided by steadiness and dharmic restraint rather than chaos.
The allied forces are being arranged in formation. Virāṭa, Jayatsena, and the Pāñcāla champions Yudhāmanyu and Uttamaujas are stationed in the centre; Kṛṣṇa (Vāsudeva) and Arjuna (Dhanañjaya) proceed amid them, moving behind the army as the host advances.