Shloka 6
स तु गत्वा च नगरं भायामिदमुवाच ह,तब राजा ट्रुपद नगरको लौट गये और अपनी पत्नीसे इस प्रकार बोले--*देवि! मैंने बड़ा प्रयत्न किया। तपस्याके द्वारा महादेवजीकी आराधना की। तब भगवान् शंकरने प्रसन्न होकर कहा--पहले तुम्हें पुत्री होगी; फिर वही पुत्रके रूपमें परिणत हो जायगी। मैंने बार- बार केवल पुत्रके लिये याचना की; परंतु भगवान् शिवने इसे दैवका विधान बताया है और कहा--“यह बदल नहीं सकता। जो कहा गया है, वही होगा'
sa tu gatvā ca nagaraṃ bhāryām idam uvāca ha | devi mayā mahān prayatnaḥ kṛtaḥ | tapasyā mahādevasya ārādhanā kṛtā | tataḥ bhagavān śaṅkaraḥ prasannaḥ san uvāca—pūrvaṃ te kanyā bhaviṣyati; punaḥ saiva putrarūpeṇa pariṇamiṣyati | mayā punaḥ punaḥ kevalaṃ putrārthaṃ yācitaṃ; kintu bhagavān śivaḥ etad daivasya vidhānam iti uktvā—idaṃ na parivartayituṃ śakyam; yad uktaṃ tad eva bhaviṣyati—iti |
ແລ້ວກະສັດກໍກັບເຂົ້ານະຄອນ ແລະກ່າວກັບມະເຫສີວ່າ: “ແມ່ນາງ, ຂ້າໄດ້ພາກພຽນຢ່າງຫຼາຍ. ໂດຍຕະປະ ຂ້າໄດ້ບູຊາມະຫາເທວະ. ແລ້ວພຣະສັງກະຣະເມື່ອພໍໃຈ ກ່າວວ່າ: ‘ກ່ອນອື່ນເຈົ້າຈະໄດ້ລູກສາວ; ຕໍ່ມາ ເດັກນັ້ນເອງຈະກາຍເປັນລູກຊາຍ.’ ຂ້າອ້ອນວອນຊ້ຳໆ ຂໍແຕ່ລູກຊາຍ; ແຕ່ພຣະສິວະກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນກົດແຫ່ງຊະຕາ ບໍ່ອາດປ່ຽນໄດ້—ຄຳທີ່ໄດ້ກ່າວແລ້ວ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even intense personal desire and effort may be bounded by daiva-vidhāna (the divine/fated order); one is urged to accept what is ordained while continuing to act with sincerity and devotion.
Drupada returns home and reports to his queen the result of his austerities: Śiva grants a boon that a daughter will be born first and later become a son; despite repeated requests for a son alone, Śiva insists the decree cannot be altered.