Shloka 37
भीष्मस्वप्न-स्मृत्युपाख्यानम् | Bhīṣma’s Dream-Linked Recollection of the Paraśurāma Combat
“काशिराजकन्ये! यदि भीष्मके विनाशके लिये तू प्रयत्न कर रही है और व्रतमें स्थित रहकर ही यदि तू अपना शरीर छोड़ेगी तो शुभे! तुझे टेढ़ी-मेढ़ी नदी होना पड़ेगा। केवल बरसातमें ही तेरे भीतर जल दिखायी देगा। तेरे भीतर तीर्थ या स्नानकी सुविधा बड़ी कठिनाईसे होगी। तू केवल बरसातकी नदी समझी जायगी। शेष आठ महीनोंमें तेरा पता नहीं लगेगा ।। भीमग्राहवती घोरा सर्वभूतभयड्करी । एवमुकक््त्वा ततो राजन् काशिकन्यां न्यवर्तत,“बरसातमें भी भयंकर ग्राहोंसे भरी रहनेके कारण तू समस्त प्राणियोंके लिये अत्यन्त भयंकर और घोरस्वरूपा बनी रहेगी।” राजन! काशिराजकी कन्यासे ऐसा कहकर मेरी परम सौभाग्यशालिनी माता गंगा देवी मुसकराती हुई लौट गयीं। तदनन्तर वह सुन्दरी कन्या पुनः कठोर तपफस्यामें प्रवृत्त हो कभी आठवें और कभी दसवें महीनेतक जल भी नहीं पीती थी
kāśirāja-kanye! yadi bhīṣmake vināśāya tvaṁ prayatnaṁ karosi, vratastheva ca yadi tvaṁ śarīraṁ tyakṣyasi, śubhe! tvāṁ vakrā-nadī bhavitum arhasi. kevalaṁ varṣāsu tava antarjale jalaṁ dṛśyate. tava madhye tīrtha-snāna-sukhaṁ mahā-kaṣṭena bhaviṣyati. tvaṁ kevalaṁ varṣā-nadīti saṁjñāṁ prāpsyasi. śeṣān aṣṭa māsān tava na lakṣyase. bhīma-grāhavati ghorā sarva-bhūta-bhayaṅkarī. evam uktvā tato rājan kāśikanyāṁ nyavartata. varṣāsv api bhayaṅkara-grāhair bharitā satī tvaṁ sarva-prāṇināṁ pratyantaṁ bhayaṅkarā ghorarūpā bhaviṣyasi. rājan! kāśirājasya kanyām evam uktvā mama paramasaubhāgyavatī mātā gaṅgādevī smayamānā nivavṛte. tadanantaraṁ sā sundarī kanyā punaḥ kaṭhora-tapasyāṁ pravṛttā, kvacid aṣṭame kvacid daśame māse ’pi jalaṁ na papau.
ຣາມາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທິດາແຫ່ງກະສັດກາສີ! ຖ້າເຈົ້າພະຍາຍາມເພື່ອການພິນາດຂອງພີສະມະ, ແລະຖ້າເຈົ້າຍືນຢູ່ໃນວຣະຕະດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລ້ວຈະສະຫຼະກາຍ—ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ! ເຈົ້າຈະຕ້ອງກາຍເປັນແມ່ນ້ຳຄົດຄ້ຽວ. ຈະເຫັນນ້ຳໃນເຈົ້າແຕ່ໃນລະດູຝົນເທົ່ານັ້ນ. ທີ່ຂ້າມ ຫຼື ຄວາມສະດວກໃນການອາບນ້ຳ ຈະໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມລຳບາກຢ່າງຫນັກ. ເຈົ້າຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ແມ່ນ້ຳລະດູຝົນ’; ຕະຫຼອດແປດເດືອນທີ່ເຫຼືອ ຈະເກືອບບໍ່ຮູ້ຮ່ອງຮອຍເຈົ້າ. ແລະໃນລະດູຝົນເອງ ເພາະເຕັມໄປດ້ວຍຈະລະເຂ້ອອັນນ່າຢ້ານ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນສິ່ງອັນດຸຮ້າຍ ທີ່ນຳຄວາມຫວາດກົວແກ່ສັດທັງປວງ»。 ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແມ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ພຣະເທວີຄົງຄາ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄົດຢ່າງຍິ່ງ—ຍິ້ມແລ້ວຖອນຕົວຈາກທິດາແຫ່ງກາສີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ນາງສາວຜູ້ງາມນັ້ນ ໄດ້ຫັນກັບໄປປະພຶດຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດອີກ; ບາງຄັ້ງບໍ່ແມ່ນແຕ່ນ້ຳ ກໍບໍ່ດື່ມຈົນເຖິງເດືອນທີ 8, ແລະບາງຄັ້ງຈົນເຖິງເດືອນທີ 10.
राम उवाच