Shloka 6
ततः सूते हते तस्मिन् क्षिपतस्तस्य मे शरान् | प्रमत्तमनसो राम: प्राहिणोन्मृत्युसम्मितम्,उस सारथिके मारे जानेपर मैं असावधान मनसे परशुरामजीके बाणोंको काट रहा था! इतनेहीमें परशुरामजीने मुझपर मृत्युके समान भयंकर बाण छोड़ा
tataḥ sūte hate tasmin kṣipatastasya me śarān | pramattamanaso rāmaḥ prāhiṇon mṛtyusammitam ||
ພີດສະມະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອສາລະທິນັ້ນຖືກສັງຫານ ໃນຂະນະທີ່ລາວຍັງຂວ້າງລູກທະນູມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ໃນຂະນະທີ່ໃຈເຜີຍໄປຊົ່ວຄາວ—ກໍກໍາລັງຕັດລູກທະນູຂອງ ປະຣະຊູຣາມ. ແຕ່ໃນທັນໃດນັ້ນ ຣາມ (ປະຣະຊູຣາມ) ໄດ້ປ່ອຍລູກທະນູອັນນ່າຢ້ານດັ່ງຄວາມຕາຍມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a brief lapse in vigilance during righteous duty (especially in battle) can invite grave danger; the verse highlights the ethical weight of attentiveness and self-mastery amid conflict.
In the Bhīṣma–Paraśurāma combat episode, after the charioteer is killed, Paraśurāma continues to shoot at Bhīṣma; Bhīṣma, momentarily inattentive though cutting down the incoming arrows, faces a death-like missile launched by Paraśurāma.