Shloka 13
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
केंचुलिसे छूटकर निकले हुए सर्पोके समान आकृतिवाली उन सुवर्णजटित विचित्र शक्तियोंको कटी हुई देख हैहयराजका विनाश करनेवाले महात्मा परशुरामजीने कुपित होकर पुनः अपना दिव्य अस्त्र प्रकट किया ।। ततः श्रेण्य: शलभानामिवोग्रा: समापेतुर्विशिखानां प्रदीप्ता: । समाचिनोच्चापि भृशं शरीरं हयान् सूतं सरथं चैव महाम्,फिर तो टिड्डियोंकी पंक्तियोंके समान प्रज्वलित एवं भयंकर बाणोंके समूह प्रकट होने लगे। इस प्रकार उन्होंने मेरे शरीर, रथ, सारथि और घोड़ोंकों सर्वथा आच्छादित कर दिया
tataḥ śreṇyaḥ śalabhānām ivogrāḥ samāpetur viśikhānāṃ pradīptāḥ | samācinoc cāpi bhṛśaṃ śarīraṃ hayān sūtaṃ sa-rathaṃ caiva mām ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວຕໍ່ມາ ດັ່ງຝູງຕັກແຕນຫນາແໜ້ນ ຝົນລູກສອນທີ່ລຸກໄຟສະຫວ່າງ ແລະນ່າຢ້ານກົວ ກໍໄດ້ພຸ້ງມາເປັນກຸ່ມໃຫຍ່. ມັນປົກຄຸມທັງໝົດເທິງກາຍຂ້ອຍ ລົດຮົບ ຄົນຂັບລົດ ແລະມ້າ. ເມື່ອເຫັນອາວຸດຫອກທອງຄຳອັນວິຈິດຂອງຕົນຖືກຕັດຂາດ ດັ່ງງູລື່ນອອກຈາກໜັງເກົ່າ ມະຫາອາດສະກະ ປະຣະຊຸຣາມ ກໍໂກດແຄ້ນ ແລະສະແດງອາວຸດທິບຂອງຕົນອີກຄັ້ງ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how uncontrolled anger (krodha) intensifies violence, while the warrior ideal also demands steadfast endurance under overwhelming attack. It implicitly contrasts power in weaponry with the ethical need for restraint.
In the Bhīṣma–Paraśurāma confrontation, Paraśurāma—angered after seeing his ornate spears cut down—unleashes a divine missile. A terrifying mass of flaming arrows descends like a locust swarm, blanketing Bhīṣma, his chariot, charioteer, and horses.