Shloka 37
भीष्म–रामजामदग्न्ययुद्धप्रस्थानवर्णनम्
Bhishma’s Account of Parashurama’s Challenge and the March to Kurukshetra
कौरवनरेश! उस समय परशुरामजीने अत्यन्त क्रुद्ध होकर मेरे ऊपर तुरंत ही दस हजार, लाख, दस लाख, अर्बुद, खर्ब और निखर्ब बाणोंका प्रहार किया ।। ततो<हं तानपि रणे शरैराशीविषोपमै: । संछिद्य भूमौ नृपते पातयेयं नगानिव,नरेश्वर! तब मैंने रणभूमिमें विषधर सर्पके समान भयंकर सायकोंद्वारा उन सब बाणोंको वृक्षोंकी भाँति भूमिपर काट गिराया
tato 'haṃ tān api raṇe śarair āśīviṣopamaiḥ | saṃchिद्य bhūmau nṛpate pātayeyam nagān iva ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ກະສັດແຫ່ງກົວຣະວະ! ໃນຂະນະນັ້ນ ປະຣະຊຸຣາມະໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ແລະຕີຖະໜົນໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າທັນທີດ້ວຍລູກສອນຈຳນວນຫຼາຍ—ໝື່ນ, ແສນ, ລ້ານ, ອັຣບຸດ, ຄັຣບ ແລະ ນິຄັຣບ. ແລ້ວໃນສົງຄາມ ໂອ ພະຣາຊາ! ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ລູກສອນຂອງຕົນອັນນ່າຢ້ານດັ່ງງູພິດ ຕັດຂາດລູກສອນເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ມັນຕົກລົງສູ່ດິນ ດັ່ງຕົ້ນໄມ້ຖືກຟັນລົ້ມ».
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even amid extreme provocation and overwhelming force, a warrior is expected to maintain steadiness and disciplined skill; the verse highlights composure and competence as part of kshatriya-dharma rather than uncontrolled rage.
During the Bhishma–Parashurama confrontation, Parashurama releases a massive barrage of arrows; Bhishma counters by cutting those arrows mid-flight with his own, bringing them down to the ground like felled trees.