Shloka 93
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
तत्पश्चात् मेरी जन्मदायिनी माता गंगाने भूगुनन्दन परशुरामजीके पास जाकर मेरे लिये उनसे क्षमा माँगी ।। भीष्मेण सह मा योत्सी: शिष्येणेति वचो<ब्रवीत् । स च तामाह याचन्तीं भीष्ममेव निवर्तय । न च मे कुरुते काममित्यहं तमुपागमम्,साथ ही यह भी कहा कि भीष्म आपका शिष्य है; अत: उसके साथ आप युद्ध न कीजिये। तब याचना करनेवाली मेरी मातासे परशुरामजीने कहा--“तुम पहले भीष्मको ही युद्धसे निवृत्त करो। वह मेरे इच्छानुसार कार्य नहीं कर रहा है; इसीलिये मैंने उसपर चढ़ाई की है'
tataḥ paścāt merī janmadāyinī mātā gaṅgāne bhṛgunandana-paraśurāma-jīke pāsa jākar mere liye unse kṣamā māṅgī || bhīṣmeṇa saha mā yotsīḥ śiṣyeṇeti vaco 'bravīt | sa ca tām āha yācantīṃ bhīṣmam eva nivartaya | na ca me kurute kāmam ity ahaṃ tam upāgamam ||
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຄື ຄົງຄາ (Gaṅgā) ໄດ້ໄປຫາ ປະຣະສຸຣາມະ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນຊົມແຫ່ງວົງສາພຣຶກຸ ແລະອ້ອນວອນເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ. ນາງກ່າວວ່າ: “ຢ່າຮົບກັບ ພີສະມະ; ລາວເປັນສິດຂອງທ່ານ.” ແຕ່ປະຣະສຸຣາມະຕອບນາງຜູ້ກຳລັງຂໍຮ້ອງວ່າ: “ຈົ່ງໃຫ້ພີສະມະຖອນຕົນອອກຈາກສົງຄາມກ່ອນ. ລາວບໍ່ເຮັດຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງຂ້າ; ເພາະສະນັ້ນຂ້າຈຶ່ງຍົກທັບມາປະຈັນໜ້າລາວ.”
भीष्म उवाच