Shloka 36
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
संरम्भादब्रवीद् राम: क्रोधपर्याकुलेक्षण:,शत्रुदमन दुर्योधन! परशुरामजीने क्रोधभरे नेत्रोंसे देखते हुए बड़े रोषावेशमें आकर यह बात कही थी, तथापि मैं प्रिय वचनोंद्वारा उन भृगुश्रेष्ठ महात्मासे बार-बार शान्त रहनेके लिये प्रार्थना करता रहा; पर वे किसी प्रकार शान्त न हो सके
saṃrambhād abravīd rāmaḥ krodha-paryākulekṣaṇaḥ | śatru-damana duryodhana! paraśurāmaḥ jīne krodha-bhare netrābhyāṃ paśyan mahā-roṣāveśam āgamya idaṃ vacaḥ uvāca | tathāpi ahaṃ priya-vacanaiḥ bhṛgu-śreṣṭhaṃ mahātmānaṃ punaḥ punaḥ śānta-bhāvāya prārthayām āsa; sa tu kathaṃcid api śāntaḥ na babhūva ||
ຣາມາກ່າວວ່າ: «ດຸຣະໂຢທະນະ ຜູ້ປາບສັດຕູ! ພຣະປາຣະຊຸຣາມາ ມອງດ້ວຍດວງຕາທີ່ກວນໄຫວໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຄວາມເດືອດດານຮຸນແຮງ. ແຕ່ຂ້ອຍກໍພະຍາຍາມປອບໂຍນມະຫາວິນຍານນັ້ນ—ຜູ້ສູງສຸດໃນວົງບຣິກຸ—ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນແລະນ່າຟັງ ຂໍໃຫ້ທ່ານສະຫງົບ; ແຕ່ທ່ານບໍ່ອາດຖືກປະລອບໃຫ້ສະຫງົບໄດ້ເລີຍ».
राम उवाच
Educational Q&A
Even when confronted with intense wrath—especially from a revered ascetic—one should attempt conciliation through gentle speech and repeated appeals to calm. The passage highlights the ethical priority of self-restraint and peacemaking, while also acknowledging that anger can become ungovernable once it overwhelms discernment.
Parashurama (Rama) addresses Duryodhana, describing how Parashurama, eyes inflamed with anger, spoke in a burst of fury. The speaker reports that he repeatedly tried to pacify the Bhargava sage with pleasing words, but Parashurama would not calm down.