Shloka 21
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
तथा कथान्ते राजर्षिभिगुश्रेष्ठ महाबलम् । उवाच मधुरं काले रामं वचनमर्थवत्,बातचीतके अन्तमें राजर्षि होत्रवाहनने महाबली भृगुश्रेष्ठ परशुरामजीसे मधुर वाणीमें उस समय यह अर्थयुक्त वचन कहा--
tathā kathānte rājarṣibhir guśreṣṭha mahābalam | uvāca madhuraṁ kāle rāmaṁ vacanam arthavat ||
ດັ່ງນັ້ນ ໃນທ້າຍສຸດຂອງການສົນທະນາ ຣາຊະຣິສີ ໂຫດຣະວາຫນະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຣາມ (ປະຣະຊຸຣາມ) ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງ ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນວົງສ໌ພຣຶກຸ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ໃນເວລາອັນຄວນ ແລະມີນ້ໍາໜັກແຫ່ງຄວາມໝາຍ—ເປັນຄໍາແນະນໍາເພື່ອນໍາທາງການປະພຶດ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຊະນະການໂຕ້ຖຽງເທົ່ານັ້ນ.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical speech: counsel should be offered at the proper time (kāle), in a gentle manner (madhuram), and with real substance (arthavat). Strength or status is secondary to meaningful, well-timed words that guide dharma.
Bhīṣma narrates that, as the conversation concludes, the royal sage Hotravāhana addresses Paraśurāma—praised as the mighty foremost of the Bhṛgus—and begins to speak a significant, well-chosen statement.