Shloka 177
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
निष्पाप महाबाहु राम! आज आप मेरी इसी कामनाको पूर्ण कीजिये। जैसे इन्द्रने वृत्रासुरका वध किया था, उसी प्रकार आप भी भीष्मको मार डालिये ।। इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि अम्बोपाख्यानपर्वणि रामाम्बासंवादे सप्तसप्तत्यधिकशततमो<्ध्याय:
niṣpāpa mahābāhu rāma! āja āpa merī isī kāmanā ko pūrṇa kījiye | yathā indreṇa vṛtrāsurasya vadhaḥ kṛtaḥ, tathā tvam api bhīṣmaṃ mārayasva ||
ອຳບາ ອ້ອນວອນວ່າ: «ໂອ ຣາມາ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະ ມີແຂນແຂງກ້າ! ຂໍໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນດຽວນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້. ເຊັ່ນທີ່ ອິນທຣະ ໄດ້ສັງຫານ ວຣິຕຣາສຸຣະ ນັ້ນແຫຼະ ທ່ານກໍຈົ່ງສັງຫານ ພີສະມະ»। ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີມະຫາພາຣະຕະ» ອຸດຍໂອກະປະຣະວະ ຕອນ ອຳບາ-ອຸປາຄະຍານະ ໃນສົນທະນາ ຣາມາ-ອຳບາ ບົດທີ 176 ກໍສໍາເລັດລົງ.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how moral persuasion in epic narrative often relies on authoritative precedent: Amba invokes Indra’s paradigmatic victory over Vṛtra to press Paraśurāma toward a decisive act. It raises ethical tension between personal vengeance and the rhetoric of dharma-backed exemplars.
In the Amba-upākhyāna, Amba urges Paraśurāma (addressed as Rāma) to fulfill her wish by killing Bhīṣma, comparing the desired act to Indra’s slaying of Vṛtrāsura.