Shloka 176
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
इति श्रीमहा भारते उद्योगपर्वणि अम्बोपाख्यानपर्वणि होत्रवाहनाम्बासंवादे षट्सप्तत्यधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi ambopākhyānaparvaṇi hotravāhanāmbāsaṃvāde ṣaṭsaptatyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ມະຫາພາຣະຕະ» ອັນນ່າເຄົາລົບ, ໃນ «ອຸດຍົກະປະຣະວະ», ໃນຕອນທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຕອນເລື່ອງອຳບາ», ໃນບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ຮອດຣະວາຫະນ ແລະ ອຳບາ, ບົດທີ 176 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ. ຄຳບອກເລື່ອງອຳບາ ທີ່ຖືກເລົ່າທ່າມກາງການຕຽມສົງຄາມ ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄຳສາບານທີ່ຍັງບໍ່ຄືນຄາຍ, ກຽດສັກສີ, ແລະບາດແຜສ່ວນຕົວ ອາດລຸກລາມເປັນຄວາມຂັດແຍ່ງສາທາລະນະ ແລະກຳນົດເສັ້ນທາງແຫ່ງທຳມະໄດ້.
होत्रवाहन उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse’s teaching is contextual: it frames the Ambā episode within the war-preparation book, underscoring a Mahābhārata ethic that personal wrongs, rigid vows, and questions of honor can accumulate karmic and social consequences, eventually influencing collective dharma and conflict.
This is the formal closing line marking the end of the chapter and locating it: in the Udyoga Parva, within the Ambā episode, specifically in the dialogue between Hotravāhana and Ambā.