चित्राड़दं कौरवाणामाधिपत्ये5भ्यषेचयम् । विचित्रवीर्य च शिशुं यौवराज्ये5 भ्यषेचयम्,माता सत्यवतीके ज्येष्ठ पुत्र चित्रांगगको कौरवोंके राज्यपर और बालक विचित्रवीर्यको युवराजके पदपर अभिषिक्त कर दिया था
citrāṅgadaṃ kauravāṇām ādhipatye 'bhiṣecayam | vicitravīryaṃ ca śiśuṃ yauvarājye 'bhiṣecayam ||
ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ຂ້າໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກໃຫ້ ຈິຕຣາງກະດະ ເຂົ້າຄອງອຳນາດເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງກອຣະວະ ແລະໄດ້ອະພິເສກໃຫ້ເດັກນ້ອຍ ວິຈິຕຣະວີຣະຍະ ເປັນຍຸວະຣາຊ (ມົກກະຣາຊທາຍາດ)។ ເພື່ອໃຫ້ວົງສາກຸຣຸມັ່ນຄົງ ແລະການສືບທອດອຳນາດເປັນລະບຽບ ຂ້າຈຶ່ງສະຖາປະນາຜູ້ໃຫຍ່ເປັນກະສັດ ແລະຜູ້ນ້ອຍເປັນມົກກະຣາຊ»។
भीष्म उवाच
The verse highlights rājadharma in practice: legitimate succession and orderly installation of rulers are duties undertaken to preserve stability, prevent conflict, and protect the continuity of the dynasty.
Bhīṣma recounts how he arranged the royal consecrations: Citraṅgada was installed as king over the Kuru realm, while the younger Vicitravīrya—still a child—was installed as yuvarāja (crown prince), ensuring a clear line of succession.