Shloka 42
शस्त्रौघमक्षय्यमतिप्रवृद्धं यदावगाहा श्रमनष्टचेता: । भविष्यसि त्वं हतसर्वबान्धव- स््तदा मनस्ते परितापमेष्यति,'भाँति-भाँतिके शस्त्र इस सैन्यसागरके जलप्रवाह हैं। यह अक्षय होनेके साथ ही खूब बढ़ा हुआ है। इसमें प्रवेश करनेपर अधिक श्रमके कारण जब तुम्हारी चेतना नष्ट हो जायगी, तुम्हारे समस्त बन्धु मार दिये जायूँगे, उस समय तुम्हारे मनको बड़ा संताप होगा
śastraugham akṣayyam atipravṛddhaṃ yadāvagāhāḥ śrama-naṣṭa-cetāḥ | bhaviṣyasi tvaṃ hata-sarva-bāndhavaḥ tadā manas te paritāpam eṣyati ||
ອູລູກາເຕືອນວ່າ ກອງທັບກົວຣະວະເປັນດັ່ງກະແສອາວຸດທີ່ພຸ່ງພອງ ແລະ ບໍ່ມີວັນໝົດ. ຖ້າເຈົ້າດໍາດິ່ງເຂົ້າໄປໃນກະແສນັ້ນ ຄວາມເມື່ອຍລ້າຈະທໍາໃຫ້ສະຕິແລະປັນຍາຂອງເຈົ້າມືດມົນ; ແລະເມື່ອຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງຖືກຂ້າລົງ ໃຈຂອງເຈົ້າຈະຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມເສຍໃຈອັນຮ້ອນຮົ່ມ. ຄໍາກ່າວນີ້ມີໄວ້ເພື່ອຂົ່ມຂູ່ ໃຫ້ເຫັນສົງຄາມເປັນພະລັງອັນທ່ວມທົ້ນ ແລະ ນໍາໄປສູ່ຄວາມໂສກເສົ້າ.
उलूक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war’s momentum can overwhelm judgment: entering the 'flood' of violence leads to mental collapse and, after the loss of one’s own people, to intense remorse. It implicitly warns that victory-talk and martial pride often end in grief, making ethical foresight crucial.
Ulūka, speaking on behalf of the Kauravas, delivers a taunting warning to the opposing side. He portrays the Kaurava forces as an inexhaustible torrent of weapons and predicts that the enemy will be exhausted, lose composure, and later suffer anguish when their relatives are killed.