Shloka 126
Adhyāya 160: Arjuna’s Envoy-Message—Critique of Borrowed Valor and Pre-dawn Mobilization
एवं कत्थसि कौन्तेय अकत्थन् पुरुषो भव | 'युद्धक्षेत्रमें भीष्मका सामना किये बिना ही तुम क्यों अपनी झूठी प्रशंसा करते हो? कुन्तीनन्दन! जैसे कोई अशक्त एवं मन्दबुद्धि पुरुष गन्धमादन पर्वतपर चढ़नेकी इच्छा करे, उसी प्रकार तुम भी अपने बारेमें बड़ी-बड़ी बातें किया करते हो। बातें न बनाओ; पुरुष बनो (पुरुषत्वका परिचय दो)
evaṁ katthasi kaunteya akatthan puruṣo bhava |
ອູລູກາເຢາະເຢັ້ຍລູກຂອງກຸນຕີວ່າ: “ເຈົ້າອວດອ້າງໄປເພື່ອຫຍັງ? ຢ່າເປັນຄົນທີ່ມີແຕ່ຄໍາອວດ—ຈົ່ງເປັນຊາຍດ້ວຍການກະທໍາ. ຖ້າເຈົ້າອ້າງວ່າກ້າຫານ ຈົ່ງພິສູດໃຫ້ເຫັນໂດຍປະຈັນໜ້າກັບ ພີສະມະ ໃນສະໜາມຮົບ ບໍ່ແມ່ນຊົມຕົນເອງຢູ່ໃນທີ່ປອດໄພ.” ຄໍານີ້ມີໄວ້ເພື່ອກະຕຸ້ນຄວາມອາຍແລະຄວາມໂກດ ໃຫ້ຝ່າຍຕົວຕົນຮີບຮ້ອນ ແລະ ລະທິ້ງທາງທຳອັນຮອບຄອບ.
उलूक उवाच
Educational Q&A
True courage is shown through action and restraint, not self-praise. The verse contrasts empty boasting with the ideal of quiet, proven valor—an ethical reminder that honor must be earned, not proclaimed.
Ulūka, acting as a hostile messenger, provokes a Pāṇḍava by mocking his claims of heroism and urging him to face Bhīṣma directly. It is a deliberate taunt meant to destabilize the opponent’s judgment before war.