Shloka 15
सेनापति-निर्णयः तथा पाण्डवसेनायाः कुरुक्षेत्रगमनम्
Decision on Command and the Pandavas’ March to Kurukshetra
ते शूरा धृतराष्ट्रस्य भीष्मस्य विदुरस्य च । तिष्ठेयु: पाण्डवा: सर्वे हित्वा मानमधश्चरा:
te śūrā dhṛtarāṣṭrasya bhīṣmasya vidurasya ca | tiṣṭheyuḥ pāṇḍavāḥ sarve hitvā mānam adhaścarāḥ ||
ພະວາຍຸກ່າວວ່າ: «ບັນດາປານດະວະຜູ້ກ້າຫານນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນມີລິດເດດ ແຕ່ກໍສາມາດປະຖິ້ມຄວາມທະນົງ ແລະຢູ່ຢ່າງຖ່ອມຕົນ ພາຍໃຕ້ອໍານາດຂອງ ທຣິຕະຣາສະຕຣະ, ພີສະມະ ແລະ ວິທຸຣ. ເພື່ອຄວາມກົງກຽວ ພວກເຂົາຍັງຍອມອ່ອນຂໍ້ ແລະຮັບການຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາແນະນໍາຂອງ ທຣິຕະຣາສະຕຣະ, ພີສະມະ ແລະ ວິທຸຣ ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າ: ໃຫ້ອານາຈັກຢູ່ກັບເຈົ້າ ແລະໃຫ້ປານດະວະພຽງແຕ່ຫ້າບ້ານ—ພໍໃຫ້ດໍາລົງຊີວິດ—ເພື່ອໃຫ້ໜ້າທີ່ຕໍ່ຜູ້ພຶ່ງພາຂອງບິດາເຈົ້າສໍາເລັດ ແລະຮັກສາສັນຕິໄວ້»។
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even the powerful should be willing to renounce ego and accept a lesser share to protect dharma, family obligations, and social peace; wise counsel aims at welfare through restraint rather than escalation.
Vāyu argues that the Pāṇḍavas, though heroic, can live humbly under Dhṛtarāṣṭra, Bhīṣma, and Vidura; he urges a settlement in which the main kingdom remains with the Kaurava side while the Pāṇḍavas receive only five villages for sustenance, preventing war.