Shloka 17
Udyoga Parva, Adhyāya 148: Vāsudeva’s Report—Mobilization and the Nīti Sequence
Sāma–Bheda–Daṇḍa
देवापिस्तु महातेजास्त्वग्दोषी राजसत्तम: । धार्मिक: सत्यवादी च पितु: शुश्रूषणे रत:,“नृपश्रेष्ठ देवापि महान् तेजस्वी होते हुए भी चर्मरोगसे पीड़ित थे। वे धार्मिक, सत्यवादी, पिताकी सेवामें तत्पर, साधु पुरुषोंद्वारा सम्मानित तथा नगर एवं जनपद- निवासियोंके लिये आदरणीय थे। देवापिने बालकोंसे लेकर वृद्धोंतक सभीके हृदयमें अपना स्थान बना लिया था
devāpis tu mahātejāstvagdoṣī rājasattamaḥ | dhārmikaḥ satyavādī ca pituḥ śuśrūṣaṇe rataḥ ||
ວາຍຸໄດ້ກ່າວວ່າ: «ເທວາປິ ແມ່ນຜູ້ມີລັດສະໝີຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນກະສັດຜູ້ປະເສີດ ແຕ່ກໍຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍໂລກຜິວໜັງ. ແຕ່ທ່ານເປັນຜູ້ມີທຳ ຍຶດສັດຈະ ແລະຍິນດີໃນການຮັບໃຊ້ພໍ່—ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄຸນທຳ ແລະໜ້າທີ່ກະຕັນຍູ ຍັງສາມາດສ່ອງສະຫວ່າງ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຮ່າງກາຍຖືກພາລະໂລກໄພ».
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma and truthfulness are not diminished by physical affliction; a ruler’s true excellence is shown through ethical conduct and devoted service—especially filial service.
Vāyu describes King Devāpi: despite suffering from a skin disease, he is portrayed as an exemplary king—righteous, truthful, and devoted to serving his father—setting up a moral exemplar within the Udyoga Parva discourse.