Shloka 13
Udyoga Parva, Adhyāya 148: Vāsudeva’s Report—Mobilization and the Nīti Sequence
Sāma–Bheda–Daṇḍa
“तदनन्तर अपने अधीन रहनेवाले आज्ञापालक छोटे पुत्र पूरुको नृपश्रेष्ठ ययातिने राज्यपर बिठाया ।।
tadanantaraṃ svādhīnaṃ ājñāpālakaṃ kṣudra-putraṃ pūruṃ nṛpaśreṣṭhaḥ yayātiḥ rājye 'bhiṣicya nyaveśayat | evaṃ jyeṣṭho 'pi atha utsikto na rājyam abhijāyate | yavīyānso 'pi jāyante rājyaṃ vṛddhopasevayā |
ຫຼັງຈາກນັ້ນ ກະສັດຢະຍາຕິ (Yayāti) ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ປົກຄອງ ໄດ້ສະຖາປະນາປູຣູ (Pūru) ບຸດອ່ອນກວ່າ ຜູ້ນອບນ້ອມແລະຢູ່ໃນອຳນາດຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ຂຶ້ນນັ່ງບັນລັງ. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນທີ່ປະຈັກ: ແມ່ນແຕ່ບຸດຫຼວງກໍຕາມ ຖ້າເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບລາຊະອານາຈັກ; ແຕ່ບຸດອ່ອນກວ່າ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ຢ່າງຈົ່ງຮັກ ກໍກາຍເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບອານາຈັກ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Birth order alone does not confer entitlement. Arrogance disqualifies even the eldest from rulership, while humility, obedience, and service to elders can make a younger son worthy of sovereignty.
Vāyudeva recounts how King Yayāti placed his younger, obedient son Pūru on the throne, using this episode to illustrate a moral principle about fitness for rule and the value of serving elders.