Shloka 20
Kuntī–Karṇa Saṃvāda: Lineage Disclosure and Appeal to Fraternal Dharma
आद्ानं मन्त्रसंयुक्त वसन्त्या: पितृवेश्मनि । साहमन्त:पुरे राज्ञ: कुन्तिभोजपुरस्कृता,“जब मैं पिताके घर रहती थी, उन्हीं दिनों अपनी सेवाओंद्वारा मैंने भगवान् दुर्वासाको संतुष्ट किया और उन्होंने मुझे यह वर दिया कि मन्त्रोच्चारणपूर्वक आवाहन करनेपर मैं किसी भी देवताको अपने पास बुला सकती हूँ। मेरे पिता कुन्तिभोज मेरा बड़ा आदर करते थे। मैं राजाके अन्तःपुरमें रहकर व्यथित हृदयसे मन्त्रोंके बलाबल और ब्राह्मणकी वाक॒शक्तिके विषयमें अनेक प्रकारका विचार करने लगी
ādānaṃ mantrasaṃyuktaṃ vasantyāḥ pitṛveśmani | sāham antaḥpure rājñaḥ kuntibhojapuraskṛtā ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: ໃນຍາມທີ່ຂ້ອຍອາໄສຢູ່ເຮືອນບິດາ, ຂ້ອຍໄດ້ຮັບພອນທີ່ຜູກພັນດ້ວຍມັນຕຣາ. ໃນວັນເວລານັ້ນ ດ້ວຍການຮັບໃຊ້ອັນສັດຊື່ ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ລະສີຜູ້ສົງກຽດ ດຸຣວາສາ ພໍໃຈ, ແລະທ່ານໄດ້ປະທານພອນນີ້: ຖ້າຂ້ອຍອາວາຫານດ້ວຍມັນຕຣາ ຂ້ອຍສາມາດເຊີນເທວະດາໃດໆມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າໄດ້. ບິດາຂອງຂ້ອຍ ກຸນຕິໂພຊ ໃຫ້ກຽດຂ້ອຍຢ່າງສູງ. ແຕ່ເມື່ອຢູ່ໃນຫ້ອງໃນຂອງພະຣາຊາ ໃຈຂ້ອຍກໍກະວົນກະວາຍ, ເພາະຄິດພິຈາລະນາຫຼາຍປະການເຖິງພະລັງແລະອັນຕະລາຍຂອງມັນຕຣາ, ແລະຄວາມເຂັ້ມຂັງນ່າຢ້ານຂອງວາຈາພຣາຫມັນ—ວ່າຂອງຂວັນທີ່ໃຫ້ເພື່ອຄວາມດີ ກໍອາດກາຍເປັນເຫດໃຫ້ຫວາດຫວັ່ນ ເມື່ອຜົນຕາມມາຍັງບໍ່ຮູ້ແນ່ຊັດ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Extraordinary powers gained through tapas, mantra, or boons demand discernment and restraint. The verse highlights ethical responsibility: even a legitimate gift can become dangerous if used without understanding its consequences, and it underscores the feared potency of a brāhmaṇa’s word.
Kuntī recounts that while living in her father’s house she served the sage Durvāsā and received a mantra-boon enabling her to summon any deity. Though honored in Kuntibhoja’s household and living in the royal inner palace, she becomes inwardly uneasy, contemplating the strength and risks of mantra-power and the efficacy of a brāhmaṇa’s speech.