Shloka 21
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
माता बोली--तेरे इस कथनसे मुझे बड़ी प्रसन्नता हुई है। तू इस प्रकार विचार तो करता है। मुझे मेरे कर्तव्य (पुत्रपर दयादृष्टि करने)-की प्रेरणा दे रहा है, इसीलिये मैं भी तुझे बार-बार तेरा कर्तव्य सुझा रही हूँ ।। अथ त्वां पूजयिष्यामि हत्वा वै सर्वसैन्धवान् । अहं पश्यामि विजयं कृच्छुभावितमेव ते,जब तू सिन्धुदेशके समस्त योद्धाओंको मारकर आयेगा, उस समय मैं तेरा स्वागत करूँगी। मुझे विश्वास है कि बड़े कष्टसे प्राप्त होनेवाली तेरी विजय मैं अवश्य देखूँगी
atha tvāṃ pūjayiṣyāmi hatvā vai sarva-saindhavān | ahaṃ paśyāmi vijayaṃ kṛcchra-bhāvitam eva te ||
ແມ່ເວົ້າວ່າ: «ຄໍາຂອງເຈົ້າເຮັດໃຫ້ແມ່ຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ, ເພາະເຈົ້າຄິດພິຈາລະນາໄດ້ແບບນີ້. ເຈົ້າກໍກຳລັງຊັກຊວນແມ່ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມໜ້າທີ່—ໃຫ້ເມດຕາຕໍ່ລູກ; ດັ່ງນັ້ນແມ່ກໍຈຶ່ງຕັກເຕືອນເຈົ້າຊ້ຳໆເຖິງໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ. ເມື່ອເຈົ້າກັບມາຫຼັງຈາກສັງຫານນັກຮົບທັງປວງແຫ່ງສິນທຸ, ແມ່ຈະຕ້ອນຮັບແລະໃຫ້ກຽດເຈົ້າ. ແມ່ໝັ້ນໃຈວ່າຈະໄດ້ເຫັນໄຊຊະນະຂອງເຈົ້າ—ແມ່ນແມ່ນວ່າຈະໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກຢ່າງໜັກ»។
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse frames victory as something earned through hardship and duty: the mother’s promised honor is conditional upon the son’s fulfillment of a difficult, violent obligation understood as his dharma. It highlights the ethical tension between familial affection and the demands of a warrior’s role.
A mother addresses her son, expressing confidence that he will defeat the Saindhava forces of the Sindhu region. She vows to receive and honor him upon his return, while acknowledging that his triumph will come only after severe struggle.