Shloka 366
Udyoga Parva Adhyāya 132 — Vidura’s Counsel on Udyama, Yaśas, and Kṣātra-Dharma
दिष्टभावं गतस्यापि विषये मोदते प्रजा । यदि बढ़े हुए तेज और उत्साहवाला, शूरवीर एवं सिंहके समान पराक्रमी राजा युद्धमें दैववश वीर-गतिको प्राप्त हो जाय तो भी उसके राज्यमें प्रजा सुखी ही रहती है
diṣṭabhāvaṃ gatasya api viṣaye modate prajā |
ວາຍຸໄດ້ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ເມື່ອກະສັດໄດ້ໄປຮອດຈຸດຈົບທີ່ພຣະພົດກຳນົດໄວ້ ປະຊາຊົນໃນແດນດິນຂອງພຣະອົງກໍຍັງຊື່ນບານ. ເພາະຖ້າຜູ້ປົກຄອງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຕະເຈົາແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ກ້າຫານເປັນວີລະບຸລຸດ ແລະມີພະລັງດຸດັ່ງສິງ ຕົກລົງໃນສົງຄາມໂດຍອຳນາດແຫ່ງຊະຕາ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມຕາຍຂອງນັກຮົບ ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກໍຍັງຢູ່ດີມີສຸກ ເນື່ອງຈາກພະລັງແຫ່ງທຳມະລາຊາ ແລະກຽດສັກສີແຫ່ງຈຸດຈົບນັ້ນ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
A righteous and valorous king benefits his people so deeply that even his death—when it is a destined, honorable fall in battle—does not immediately plunge the realm into misery; good governance and dharma create enduring public well-being.
Vāyu-deva is describing the social effect of a heroic ruler’s fate: if such a king attains vīra-gati (a warrior’s death) by daiva (destiny), the subjects in his viṣaya (realm) still remain joyful, implying stability and merit generated by his rule.