Shloka 20
Udyoga Parva, Adhyāya 13: Śacī’s Delay, Deva-Counsel, and Indra’s Purification
संविभज्य च भूतेषु विसृज्य च सुरेश्वर: । विज्वरो धूतपाप्मा च वासवो5भवदात्मवान्,इस प्रकार समस्त भूतोंमें ब्रह्महत्याका विभाजन करके देवेश्वर इन्द्रने उसे त्याग दिया और स्वयं मनको वशमें करके वे निष्पाप तथा निश्चिन्त हो गये
saṁvibhajya ca bhūteṣu visṛjya ca sureśvaraḥ | vijvaro dhūtapāpmā ca vāsavo ’bhavad ātmavān ||
ເມື່ອພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະດາ ໄດ້ແບ່ງພາລະບາບ «ພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ» ໃຫ້ແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ ແລ້ວສະຫຼັດມັນທິ້ງ ພຣະອົງກໍພົ້ນຈາກຄວາມຮ້ອນຮົ່ມແຫ່ງທຸກຂ໌; ບາບຖືກສັ່ນອອກ ແລະເມື່ອຊະນະໃຈຕົນເອງໄດ້ ວາສະວະກໍບໍລິສຸດ ແລະສະຫງົບບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.
नहुष उवाच
Educational Q&A
Moral taint (pāpa) is not removed by denial but by deliberate resolution: it is apportioned and relinquished, and inner purity is stabilized through self-mastery (ātmavat). The verse links ethical cleansing with restraint and restored order.
Nahusha describes how Indra, burdened by brahmahatyā, distributes that burden among beings and then casts it off; as a result Indra becomes free from distress, purified of sin, and self-possessed.