Shloka 36
उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
त्वमिमं पुण्डरीकाक्षमप्रधृष्यं दुरासदम् । पापै: सहायै: संहत्य निग्रहीतुं किलेच्छसि,'सुनता हूँ, तू अपने पापी सहायकोंसे मिलकर इन दुर्धर्ष एवं दुर्जय वीर कमलनयन श्रीकृष्णको कैद करना चाहता है
tvam imaṃ puṇḍarīkākṣam apradhṛṣyaṃ durāsadam | pāpaiḥ sahāyaiḥ saṃhatya nigrahītuṃ kilecchasi ||
ໄວສັມປາຍະນະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຕັ້ງໃຈ—ເຫມືອນຈະ—ຮ່ວມກຳລັງກັບຜູ້ຮ່ວມມືອັນຊົ່ວຂອງເຈົ້າ ເພື່ອຈັບແລະກັກຂັງ ພຣະກຣິດສະນາ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກລຸກລານ ແລະບໍ່ອາດຖືກປະຫານໃຫ້ພ່າຍໄດ້. ແຕ່ຄວາມຄິດນັ້ນເອງ ກໍສະທ້ອນທັງຄວາມມືດບອດທາງທຳ ແລະຄວາມຮຸນແຮງບໍ່ຢັ້ງຄິດຕໍ່ຄວາມຖືກຕ້ອງ».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse condemns the delusion that moral corruption and collective force can successfully overpower a righteous, divinely-protected figure. It frames the plan to ‘restrain’ Kṛṣṇa as ethically tainted (pāpaiḥ sahāyaiḥ) and strategically futile (apradhṛṣya, durāsada), warning against adharma-driven aggression.
Vaiśampāyana reports a rebuke: someone is being accused of plotting to capture Kṛṣṇa by assembling wicked allies. The speaker highlights Kṛṣṇa’s invincibility and the moral depravity of the conspirators, setting a tone of impending conflict and the failure of unjust schemes.