Shloka 39
Adhyāya 128 — Proposal to Restrain Keśava; Sātyaki’s Warning and Vidura–Dhṛtarāṣṭra Counsel
“अत: अनायास ही महान् कर्म करनेवाले महाबाहु भगवान् श्रीकृष्णकी शरण लो; क्योंकि भगवान् केशव प्रसन्न होनेपर दोनों ही पक्षोंको सुखी बना सकते हैं ।। सुह्ृदामर्थकामानां यो न तिष्ठति शासने । प्राज्ञानां कृतविद्यानां स नर: शत्रुनन्दन:,“जो मनुष्य अपना भला चाहनेवाले ज्ञानी एवं विद्वान् सुहृदोंके शासनमें नहीं रहता-- उनके उपदेशके अनुसार नहीं चलता, वह शत्रुओंका आनन्द बढ़ानेवाला होता है
ataḥ anāyāsaḥ hi mahān karma karṇevāle mahābāhu bhagavān śrīkṛṣṇasya śaraṇaṃ lo; yasmāt bhagavān keśavaḥ prasannaḥ bhūtvā ubhayor api pakṣayoḥ sukhīkartum śaknoti. suhṛdām arthakāmānāṃ yo na tiṣṭhati śāsane | prājñānāṃ kṛtavidyānāṃ sa naraḥ śatrunandanaḥ ||
ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍພັກພິ່ງຢູ່ພຣະອົງ ສຣີກຣິດສະນະ—ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ແລະ ສຳເລັດກິດໃຫຍ່ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຝືນຝົນ; ເມື່ອເກສະວະພໍໃຈ ພຣະອົງສາມາດເຮັດໃຫ້ທັງສອງຝ່າຍມີຄວາມສຸກ. ຜູ້ໃດບໍ່ຢູ່ໃນການຊີ້ນຳ—ບໍ່ເດີນຕາມຄຳຕັກເຕືອນ—ຂອງມິດດີຜູ້ຮູ້ທັນ ແລະ ຜູ້ມີວິຊາ ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມດີແທ້ໃຫ້ເຂົາ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ເພີ່ມຄວາມຍິນດີໃຫ້ແກ່ສັດຕູຂອງຕົນ.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Seek refuge in Kṛṣṇa as the supreme reconciler, and heed the guidance of wise, learned well-wishers; ignoring such counsel harms oneself and effectively serves one’s enemies.
In the Udyoga Parva’s diplomacy and pre-war deliberations, Vaiśampāyana underscores that Kṛṣṇa’s favor can secure welfare for both sides, and he frames refusal to follow good counsel as a self-destructive choice that strengthens opponents.