Shloka 9
अध्याय १२२ — कृष्णस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛṣṇa’s Ethical Counsel to Duryodhana
येन त्वां नाभिजानन्ति ततोऊज्ञातोडसि पातितः । प्रीत्यैव चासि दौहिवत्रैस्तारितस्त्वमिहागत:,*राजर्षे! फिर तुम्हींने 'अभिमानपूर्ण बर्तावसे” अपने पुण्यका नाश किया था। उस समय समस्त स्वर्गवासियोंका चित्त तमोगुणसे व्याप्त हो गया था, जिससे वे तुम्हें नहीं जानते या नहीं पहचानते थे; अतः सबके लिये अज्ञात होनेके कारण तुम स्वर्गसे नीचे गिरा दिये गये। फिर तुम्हारे दौह्ित्रोंने प्रेमपूर्वक तुम्हें तार दिया है, जिससे तुम पुनः यहाँ आ गये हो
yena tvāṁ nābhijānanti tato 'jñāto 'si pātitaḥ | prītyaiva cāsi dauhitrais tāritas tvam ihāgataḥ ||
ເພາະຄວາມຜິດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເປັນຜູ້ທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກ ທ່ານຈຶ່ງຖືກໂຍນລົງຈາກສະຫວັນ. ແຕ່ລູກຊາຍຂອງລູກສາວຂອງທ່ານ ດ້ວຍຄວາມຮັກລ້ວນໆ ໄດ້ຊ່ວຍກູ້ທ່ານ—ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້ອີກຄັ້ງ।
नारद उवाच
Educational Q&A
Pride and self-exalting conduct can obscure one’s earned merit and lead to a fall; conversely, sincere affection and familial responsibility (here, the daughter’s sons) can become a means of rescue and restoration.
Nārada explains to a royal sage that he was not recognized in heaven and was therefore cast down; later, his grandsons through his daughter, acting out of love, delivered him and enabled his return.