Shloka 12
ययातिपतन-कारणम् (The Cause of Yayāti’s Fall) — Nārada’s Counsel on Pride and Reconciliation
तत्पश्चात् उशीनरपुत्र बुद्धिमान् शिबिने मधुर वाणीमें कहा--“मैंने बालकोंमें
tataḥ paścāt uśīnaraputraḥ buddhimān śibine madhuravāṇīm idaṃ uvāca— “mayā bālakeṣu strīṣu hāsyaparīhāsayogyeṣu sambandhiṣu yuddhe āpatsu ca saṅkaṭeṣu ca pūrvaṃ kadācana na asatyabhāṣaṇaṃ kṛtam. tasya satyasya prabhāvena bhavān svargalokaṃ gacchatu. rājan! ahaṃ prāṇān rājyaṃ ca manovāñchitasukhabhogaṃ ca tyaktuṃ śaknomi, satyaṃ tu na tyaktum. tasya satyasya prabhāvena bhavān svargalokaṃ gacchatu. yadi mama satyena dharmadevaḥ santuṣṭaḥ, yadi mama satyena agnidevaḥ prasannaḥ, tathā yadi mama satyabhāṣaṇena devendraḥ api tṛptaḥ, tadā tasya satyasya prabhāvena bhavān svargalokaṃ gacchatu.” aṣṭakaḥ tv atha rājarṣiḥ kauśikaḥ mādhavīsutaḥ, anekaśatayajvān nāhuṣaṃ prāpya dharmavit, idaṃ uvāca—
ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບຸດຜູ້ສະຫລາດຂອງອຸຊີນະຣະ ໄດ້ກ່າວກັບສິບິດ້ວຍວາຈາອ່ອນໂຍນວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄຳມຸສາມາກ່ອນ—ບໍ່ວ່າຢູ່ໃນຫມູ່ເດັກນ້ອຍ, ໃນຫມູ່ແມ່ຍິງ, ໃນຫມູ່ຍາດພີ່ນ້ອງທີ່ເໝາະແກ່ການຫົວເຮາະຫຼິ້ນ, ໃນສົງຄາມ, ໃນຄວາມວິບັດ, ຫຼືໃນຍາມຄັບຂັນ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານໄປສູ່ໂລກສະຫວັນ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າອາດຈະສະຫລະແມ່ນແຕ່ຊີວິດ, ອານາຈັກ, ແລະຄວາມສຸກທີ່ປາຖະໜາ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດລະທິ້ງສັດຈະ. ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານໄປສະຫວັນ. ຖ້າໂດຍສັດຈະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພຣະເທວະແຫ່ງທຳມະພໍໃຈ, ຖ້າໂດຍສັດຈະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັກນິເທວະຍິນດີ, ແລະຖ້າໂດຍການເວົ້າສັດຈະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແມ່ນແຕ່ອິນທຣະ ກໍພໍໃຈ—ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານໄປສະຫວັນ»។ ຕໍ່ມາ ຣາຊະຣິສີ ອັສຕະກະ—ແຫ່ງສາຍກຸລະກໍຊິກ ແລະເປັນບຸດຂອງມາທະວີ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ຢະຍາຕິ ຜູ້ສືບສາຍນາຫຸສະ, ຜູ້ຮູ້ທຳມະ ແລະເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຫຼາຍຮ້ອຍ, ແລ້ວກ່າວກັບທ່ານ.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage elevates satya (truthfulness) as an absolute ethical commitment: even life, sovereignty, and pleasure may be renounced, but truth must not be abandoned. Truth is portrayed as a moral force whose efficacy can secure heavenly attainment and wins the approval of Dharma, Agni, and Indra.
Nārada recounts a speech in which the wise son of Uśīnara addresses King Śibi, invoking his lifelong refusal to lie in every social and dangerous context and blessing him to attain heaven through the power of that truth. The narration then transitions to Aṣṭaka (son of Mādhavī) approaching King Yayāti, setting up the next exchange.